VODA_038_15

Dan, behalve ’ne boerderieë ha’n ze daor ‘ne tiecheloaven, en us eh.. iëns eh.. in de wèke, ‘s zaoterdagen ’s aovends eh.. dan was ‘t ‘ne vreulijken aovend, want dan bes.. eh.. de olde baas die betaald’n het eh.. m.. eh.. tiech.. het oavenpersoneel oet, maor ook de kleine meid, vuur ‘ne aardigheid, d’ anderen die kregen eur loon veural eens in ’t joar, net als d’anderen. De kleine meid eh die eh.. was zo ’n jaor of twaalf of dertiene en die kwamp eh.. op ‘ne aovend op eh.. met de wanne in de keuken. Toen zeien ze: “Wat wil j’ toch met die wanne?”
“Dat zul je zo vast zien.”
Goed. En eh.. doet zie naor veuren kwamp, eur geld toen in ontvangst naomen, ‘k meen es..eh.. zo’n dertien cent, hoeveel weerd of dat had toen, dat weet ik niet, en eh.. dat streid’n ze rond in de wanne en toen ging ze op de rugge lig’n, met de scholdern in de wanne, schurken zich hèn en weer en zei: “Ziezo,” doet ze, metien doen zo ook zo’n.. “Ziezo, nou kan ‘k toch eerlijk zeggen dat ‘k mie al ewelterd heb in ’t geld.”

Elke zaterdagavond als het personeel van de steenoven uitbetaald krijgt, krijgt ook de kleine meid een zakcentje. Op een avond komt ze de keuken in met een wan. Als ze haar 13 cent uitbetaald krijgt strooit ze het geld in de wan, gaat op haar rug liggen, met haar schouders in de wan, en schurkt/wiebelt wat heen en weer. Ze zegt: “Ziezo, nu kan ik toch eerlijk zeggen dat ik me al gewenteld heb in het geld.”

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Jaar van opname is niet helemaal zeker, maar het verhaal is waarschijnlijk op 22 augustus 1973 uitgezonden op de radio.