Hoofdtekst
De opname is in Tilburgs dialect
Van giste dor heurde tiggeworreg niks mir van. Neen, des iets aanders as spooke en hekse. 't Is weezelek gebeurt. Ik waar nog mer kort in Arnhem en sliep dor op n aauw zaaltje dè mèr heel wènig gebrökt werd. We sliepe dòr toe nog in celle mi gurdène d'r veur; dè wèt te wel net as vruger bij de kweekelinge in Tilbörg. Ik was ne slèchte slòper; ik lag veul wakker. Niemend zee der ièts van, mer as ik 's ovus te bet laag dan bewoog zó heél zuutjes de gurdèn vur de cèl en ging soms 'n bitje oope. Ik zaag ut mer zee niks. Dè gebeurde dikkuls en ik hep d'r nooit iets van gezee mer ne keer heurde ik ze stillekes d’roover pròte.
Ze wiesse, dè dur ooit iets bezunders gebeurt was, nog nie zo laang geeleje waar dur 'n zuster gestörve. Ik zee toe, wa 'k geziej haa, en ze zin dek mer sebiet mos roepe as ik 't wir zaag. Op n òvund zag ik 't duidelek mer 't waar al laat, zó roond half een. De gurdèn van de cel ging zoo mer oope en d'r kwam 'n gedaante veur : 'n waas wur ge nie so gauw e petroon in zaagt. "Kwèk mèr as ge 't ziet" haan ze gezi; ik kwekte en vloog m'n bet öt.
Héel lanksum ging ze toe nu 'n ròm dè oonder oope stont en dur ging ze dur weg. Toe 'n zuster bij me kwaam zee ze "wòr is 't naaw?" Ik zaag 't toe nog dur de ròm weggòn mer zij zaag niks.
De volgenden dag wò Moeder nie hebbe dè dur nog iemes blif slòpe; ik kwam òp 'n aander zaal en ik heb er nojt mir iets van geheurt. Mèr ik wit ut nog precies.
Vertelster was vooraan in de twintig toen ze als religieuse naar Arnhem werd verplaatst. 'n Slaapzaal had toen cellen: in 't midden 'n gang en aan beide kanten kleine kamertjes door houten schotten gescheiden en aan de gangkant wit katoenen gordijnen in 't midden dichtgeschoven. Tijdens de recreatie hoorde vertelster geheimzinnig over die slaapzaal praten - maar had toen "de geest" al waargenomen.
Vertelster heeft me deze geschiedenis meermalen verteld; steeds 't zelfde De geest is 'n soort mistige wolk geweest in vage vrouwengedaante. Ze is nu nog vast overtuigd, dat het zo gebeurt is en onuitgesproken blijft de gedachte, dat "de geest" die gestorven zuster was. Ze houdt vol, dat ze 't duidelijk heeft gezien.
C Kusters
Van giste dor heurde tiggeworreg niks mir van. Neen, des iets aanders as spooke en hekse. 't Is weezelek gebeurt. Ik waar nog mer kort in Arnhem en sliep dor op n aauw zaaltje dè mèr heel wènig gebrökt werd. We sliepe dòr toe nog in celle mi gurdène d'r veur; dè wèt te wel net as vruger bij de kweekelinge in Tilbörg. Ik was ne slèchte slòper; ik lag veul wakker. Niemend zee der ièts van, mer as ik 's ovus te bet laag dan bewoog zó heél zuutjes de gurdèn vur de cèl en ging soms 'n bitje oope. Ik zaag ut mer zee niks. Dè gebeurde dikkuls en ik hep d'r nooit iets van gezee mer ne keer heurde ik ze stillekes d’roover pròte.
Ze wiesse, dè dur ooit iets bezunders gebeurt was, nog nie zo laang geeleje waar dur 'n zuster gestörve. Ik zee toe, wa 'k geziej haa, en ze zin dek mer sebiet mos roepe as ik 't wir zaag. Op n òvund zag ik 't duidelek mer 't waar al laat, zó roond half een. De gurdèn van de cel ging zoo mer oope en d'r kwam 'n gedaante veur : 'n waas wur ge nie so gauw e petroon in zaagt. "Kwèk mèr as ge 't ziet" haan ze gezi; ik kwekte en vloog m'n bet öt.
Héel lanksum ging ze toe nu 'n ròm dè oonder oope stont en dur ging ze dur weg. Toe 'n zuster bij me kwaam zee ze "wòr is 't naaw?" Ik zaag 't toe nog dur de ròm weggòn mer zij zaag niks.
De volgenden dag wò Moeder nie hebbe dè dur nog iemes blif slòpe; ik kwam òp 'n aander zaal en ik heb er nojt mir iets van geheurt. Mèr ik wit ut nog precies.
Vertelster was vooraan in de twintig toen ze als religieuse naar Arnhem werd verplaatst. 'n Slaapzaal had toen cellen: in 't midden 'n gang en aan beide kanten kleine kamertjes door houten schotten gescheiden en aan de gangkant wit katoenen gordijnen in 't midden dichtgeschoven. Tijdens de recreatie hoorde vertelster geheimzinnig over die slaapzaal praten - maar had toen "de geest" al waargenomen.
Vertelster heeft me deze geschiedenis meermalen verteld; steeds 't zelfde De geest is 'n soort mistige wolk geweest in vage vrouwengedaante. Ze is nu nog vast overtuigd, dat het zo gebeurt is en onuitgesproken blijft de gedachte, dat "de geest" die gestorven zuster was. Ze houdt vol, dat ze 't duidelijk heeft gezien.
C Kusters
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken. 
Beschrijving
Rond middernacht zien van vrouwengedaante, een terugkerende gestorven zuster.
Bron
Collectie Kusters, verslag 118, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Locatie in Tekst
Arnhem
Arnhem
Tilbörg
Tilbörg
Plaats van Handelen
Arnhem
Arnhem