Hoofdtekst
Tijd; ong. 1860.
Op 'n wei aan de rand van 't good woonde 'ne mān dè, es 'r zörg hauw of krank waor op 'ne sjtein ging zitte, zwoa grwoat wie 'ntaofel. De luu oet de buurt vongen 't gans gewoon um 'm dao um de zwoavöl tiēd te zeen zitte, de bein opgetrokke. Doe 'r ins hiël krank waor ging 'r weer z'n plaats opde sjtein opzeuke en sanderendaags vonge ze 'm dao gesjtorreve.
De sjtein laog 'n sjtökske van 't hoēs aaf en lik dao noe nog in de wei achter d'n Heisj. (Heusschen).
Op 'n wei aan de rand van 't good woonde 'ne mān dè, es 'r zörg hauw of krank waor op 'ne sjtein ging zitte, zwoa grwoat wie 'ntaofel. De luu oet de buurt vongen 't gans gewoon um 'm dao um de zwoavöl tiēd te zeen zitte, de bein opgetrokke. Doe 'r ins hiël krank waor ging 'r weer z'n plaats opde sjtein opzeuke en sanderendaags vonge ze 'm dao gesjtorreve.
De sjtein laog 'n sjtökske van 't hoēs aaf en lik dao noe nog in de wei achter d'n Heisj. (Heusschen).
Beschrijving
Gewoonte van man om bij zorgen of ziekte op een grote steen te gaan zitten.
Bron
Collectie Eggen, verslag 1, verhaal 3 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Heisj   
Heusschen   
Plaats van Handelen
Ulestraten (Waterval)   
