INGEZONDENX36

Geen spookverhaal, maar wel spooky

Ik wandel vaak met de hond bij het Brielse Meer, onder andere bij de Nolle. Dit was in de tijd voordat het herdenkingsbos was aangelegd en je nog helemaal naar het einde van de weg reed, waar de parkeerplekken aan je linkerkant lagen en je door een smal paadje het fietspad en het meer kon bereiken.

Ik was door het paadje gegaan met de hond van mijn zus en ging linksaf richting Brielle. Er stond een lichte wind. Opeens ging de wind liggen en het geluid van de vogels verstomde. De hond jankte en drukte zich tegen mijn benen. Ik keek naar links, waar velden waren, en zag opeens het gewas mijn richting op buigen alsof er een flinke windvlaag overheen trok. De vlaag bereikte mij en de lucht voelde ijskoud aan, hoewel het mooi weer was. De vlaag leek zich op te lossen in het niets en de vogels hervatten hun gekwetter. De hond zocht nog even geruststelling bij me en ging toen weer vrolijk haar gang.

Sindsdien heb ik me steeds afgevraagd wat dit geweest kan zijn en of er wellicht iets was gebeurd in die regio. Ik heb het daarna ook nooit meer meegemaakt. Ik vond het opvallend dat de hond zo reageerde en dat de vogels zwegen.

Tijdens het wandelen in de natuur wordt het ineens windstil; vogels maken ook geen geluid meer, de hond reageert angstig. Plots komt er een windvlaag voorbij. Hierna herstelt alles zich weer normaal.

Ingezonden in de Volksverhalenbank

Brielse Meer    Brielse Meer   

de Nolle    de Nolle   

Brielle    Brielle