Hoofdtekst
Watergeest .
Op d'n grens van Keer en Grònsveld, onder de Reinsberreg, ligk de heilige fontein, 'n bròn. Dao zit 'ne geīs in, die op dich kint rope.
Mèh die deit auch good, want noe nog goon de luu van hie daoheer veur zich de auge te wessje, tege krankheid.
(Noot: Er is 'n verbod bekend uit 1638, uitgevaardigd door Maximiliaan en Isabella, dat inhoudt, dat 't niet langer toegestaan is, bedevaarten naar die "fontein" te maken.
Typisch is ook, dat de omgeving wemelt van de op 't germaans teruggaande toponymen).
Op d'n grens van Keer en Grònsveld, onder de Reinsberreg, ligk de heilige fontein, 'n bròn. Dao zit 'ne geīs in, die op dich kint rope.
Mèh die deit auch good, want noe nog goon de luu van hie daoheer veur zich de auge te wessje, tege krankheid.
(Noot: Er is 'n verbod bekend uit 1638, uitgevaardigd door Maximiliaan en Isabella, dat inhoudt, dat 't niet langer toegestaan is, bedevaarten naar die "fontein" te maken.
Typisch is ook, dat de omgeving wemelt van de op 't germaans teruggaande toponymen).
Beschrijving
Fontein met geest; bedevaart om ogen te wassen tegen ziekte.
Bron
Collectie Eggen, verslag 24, verhaal 21 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Reinsberreg   
Reinsberg   
Maximiliaan   
Isabella   
Naam Locatie in Tekst
Keer   
Gronsveld   
Plaats van Handelen
Gronsveld   
