Hoofdtekst
Der wienen ris twa kreupelen, dy roannen troch de stêd Dokkum. De klokken letten.
De iene kreupele mei de holle nei de rjochterkant.
"Arm Dokkum", sei er op 'e mjitte fan it lieden.
De oare kreupele mei de holle nei de lofterkant.
"Is 't myn skuld?" sei dy, ek op 'e mjitte fan 'e klok.
Doe roannen se neist inoar.
"Kin ik it keare? Kin ik it keare?" seinen se op 'e mjitte fan 't lieden, en wylst hompten se tsjin elkoar oan.
De iene kreupele mei de holle nei de rjochterkant.
"Arm Dokkum", sei er op 'e mjitte fan it lieden.
De oare kreupele mei de holle nei de lofterkant.
"Is 't myn skuld?" sei dy, ek op 'e mjitte fan 'e klok.
Doe roannen se neist inoar.
"Kin ik it keare? Kin ik it keare?" seinen se op 'e mjitte fan 't lieden, en wylst hompten se tsjin elkoar oan.
Beschrijving
Twee kreupelen liepen eens door Dokkum. De ene kreupelde naar links en de ander naar rechts. De ene zei op de maat van de klokken mee 'arm Dokkum', de ander 'is 't mijn schuld?' Toen ruilden ze van plaats en zeiden ze samen op maat 'kan ik het keren? kan ik het keren?', terwijl ze tegen elkaar aanstootten.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 215, verhaal 13
Commentaar
21 juli 1967
Naam Locatie in Tekst
Dokkum 
Dokkum 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21