Hoofdtekst
Het "spook" van "Slameulenstein". De bezitters van het "goed" Slameulenstein stonden bekend als hebzuchtig en gierig. Het was eigendom van twee zusters en een getrouwde broer, die twee kinderen had, een zoon en een dochter. De zoon volgde echter niet het voetspoor van zijn vader en zijn familie. In hun oog was hij verkwistend. Toon, de zoon, ging namelijk naar de café's, ging bij de "schutten" (leden van de schutterij) en kreeg zelfs kennis met een dochter van de "keizer" van Dieteren, een gehucht behorend tot de gemeente Susteren. (keizer is de hoogste titel bij de schutterij. Wie namelijk in drie opeenvolgende jaren de "vogel" van de schietstang afschiet, wordt "keizer". Men is dan in drie opeenvolgende jaren "koning" geweest.)
Dit gaf aanleiding tot grote huiselijke onenigheid op Slameulenstein. Toen Toon tegen de zin van de familie trouwde met de dochter van de keizer van Dieteren, werd hij onterfd. De schutten namen dit hoog op en zonnen op middelen om de bewoners van Slameulenstein tot andere gedachten te brengen. Men zei tegen de vader dat het in de weien rondom Slameulenstein spookte. Men had daar witte gedaanten gezien, die avond na avond zich daar vertoonden. De boer had het niet gezien maar zou toch eens opletten. En ja, de volgende nacht zag hij de gedaanten, nog wel tamelijk ver van Slameulenstein verwijderd. De volgende nachten kwamen ze echter telkens dichter bij en de angst begon hem te bekruipen. Het kwam zelfs zo ver dat ze zich op de binnenplaats van de boerderij vertoonden. Het geweten van de boer begon te knagen en hij vroeg zich af of dit niet de straf kon zijn voor de onterving van zijn zoon. De familierelaties met zijn zoon kwamen weer in orde, de onterving ging niet door en de spoken verschenen niet meer.
Dit gaf aanleiding tot grote huiselijke onenigheid op Slameulenstein. Toen Toon tegen de zin van de familie trouwde met de dochter van de keizer van Dieteren, werd hij onterfd. De schutten namen dit hoog op en zonnen op middelen om de bewoners van Slameulenstein tot andere gedachten te brengen. Men zei tegen de vader dat het in de weien rondom Slameulenstein spookte. Men had daar witte gedaanten gezien, die avond na avond zich daar vertoonden. De boer had het niet gezien maar zou toch eens opletten. En ja, de volgende nacht zag hij de gedaanten, nog wel tamelijk ver van Slameulenstein verwijderd. De volgende nachten kwamen ze echter telkens dichter bij en de angst begon hem te bekruipen. Het kwam zelfs zo ver dat ze zich op de binnenplaats van de boerderij vertoonden. Het geweten van de boer begon te knagen en hij vroeg zich af of dit niet de straf kon zijn voor de onterving van zijn zoon. De familierelaties met zijn zoon kwamen weer in orde, de onterving ging niet door en de spoken verschenen niet meer.
Beschrijving
Na onterven van lid schutterij gaan medeleden voor spook spelen. Vader denkt dat de spokerij een straf is voor het onterven, en trekt dat in.
Bron
Collectie Linssen, verslag 90, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Naam Overig in Tekst
Slameulenstein 
Slameulenstein 
Naam Locatie in Tekst
Dieteren
Dieteren
Susteren
Susteren