Registratie zal enige tijd duren. Deze functie is in ontwikkeling.

VRIES003402

Een sage (mondeling), dinsdag 14 mei 1963

Hoofdtekst

(H)onden zijn euk slimme beêsten.
As de siréne loeit (van de luchtbescherming bedoelt hij), das ier èlken zoaterdag, dan goan al d 'onden i-jn 't durp (h)uilen.
Weet-te oe da komt? 'k Ga ’t ouw vertellen; 't ès nen eel oud ver(h)aal!
Bij meneer Pastoor waar op nen keer nen (h)espe (ham) gestolen; denkelijk deur d 'onden.
De Pastoor zee tegen de mensen in 't durp dat-t- onden bij em mosten kommen.
Dan luidden ei de klokke en d 'onden kwamen al 't (h)eupe (tesamen, op een hoop). En dan gingen ze malkaar onder den stèrt rieken, dan kost de Pastoor zien waar d 'espe gebleven waar!
En dà zit nog altijd in 't ondengeslacht!

Beschrijving

Reden waarom honden aan elkaars achterste ruiken.

Bron

Collectie De Vries, verslag 34, verhaal 2 (Archief Meertens Instituut)