Hoofdtekst
Myn wiif Sjouk hat in healjier tsjinne by Julle van der Henne, dy wie boer op Reahel. Dat wie in nuver plak, dêr doogde it lang net. As jouns de doarren skoattele woarden, stienen se moarns wer iepen. Se dienen de krukken der jouns allegear út, mar it joech neat. Altyd wienen de doarren moarns iepen. Moarns sieten de katten by 't spek to fretten as se der ôf kamen. Dy koenen der samar ynkomme. Der hat froeger op dat plak in kroech stien. Dêr stutsen se oer iis wol oan. Us skoanmem hat wol us forteld, dat dêr yn dy herberch wol us guon formoarde woarn binne. En dat it dêr fan kom.
Beschrijving
Bij een boerderij stonden elke ochtend de deuren open, terwijl ze elke avond zorgvuldig gesloten werden. Ook zaten de katten elke ochtend van het spek te eten. Vroeger had er een herberg op die plek gestaan. Daar was eens iemand vermoord, en daardoor gebeurden deze dingen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 224, verhaal 10
Commentaar
24 juli 1967
Naam Overig in Tekst
Sjouk 
Sjouk 
Julle van der Henne
Julle van der Henne
Naam Locatie in Tekst
Reahel
Reahel
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21