Hoofdtekst
To Jobbegea hat in man wenne, dy koe mear as in oar. It wie in maet fan 'e duvel. Op in kear kaem er by minsken, dy hienen biggen.
"Mei 'k se wol even sjen?" frege er. Doe hy der hinne.
"Moaije biggen," sei er, "moaije biggen. Ja. Dat is my nou niks om jo dy út hannen to bringen."
In dei of hwat letter stoar de earste bigge, wer hwat letter de twadde en sa binne se allegear dea gien.
"Mei 'k se wol even sjen?" frege er. Doe hy der hinne.
"Moaije biggen," sei er, "moaije biggen. Ja. Dat is my nou niks om jo dy út hannen to bringen."
In dei of hwat letter stoar de earste bigge, wer hwat letter de twadde en sa binne se allegear dea gien.
Beschrijving
Een man kon meer dan anderen omdat hij de maat was van de duivel. Op een keer vroeg hij een man of hij zijn biggen mocht zien. Een paar dagen later gingen de biggen achter elkaar allemaal dood.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 232, verhaal 2
Commentaar
2 juli 1967
Naam Locatie in Tekst
Jobbegea   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
