Hoofdtekst
Weerwolven:
Een boerenzoon, die zich bezig hield met weerwolverij, voer op zekere dag met zijn meisje in de huifkar uit. Het werd erg laat met de reis, en op het middernachtelijk uur waren ze nog onderweg. Het was het uur van de weerwolf, en de man moest voor zijn sinistere taak op pad. Hij verliet de kar onder een of ander voorwendsel, en zei tegen het meisje, maar rustig verder te varen. Hij zou spoedig weer bij haar komen. Hij gaf haar een rode zakdoek, en zei: “Als er iemand komt, die in de kar wil, moet je hem maar die zakdoek voorhouden.” Op een zeker moment kwam er een wolf op haar af, en sprong tegen de kar op. Ze hield hem de zakdoek voor. Hij beet er naar, en rukte hem in stukken uit haar hand. Enige tijd later kwam haar vrijer terug. Het bleek haar, dat deze stukken van de zakdoek tussen de tanden had!
Verslag 47, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Janssen, Johannes Hendrikus, Helden, opgenomen onder L291-9. Helden, 16-2-1969.
Ennen boore-jong mos örges mèt te hoefkèr hèèn, en naam zie mèèdje mèt. Ze kwome s’aoves erg laat nao hoes. Tègen twelf oor mos te jong de kèr oet, en ’t veldj in. ’t Waas ’t oor van de wèèrwolf. Hè zaoch tège zie mèèdje: “Waocht hei mèr efkes, en bèn mer neet bang. As ter get kumt; of eemes, dè op te kèr wilt, sjtèèk öm dan mèr mienen tèès-sjnörrik veur. Laot ’t pèèrd mer reustig doorgaon; ich bèn zoeë trök.” Dao kwaam enne wolf op eur aaf, tè op te kèr wo sjpringe. ’t Mèèdje sjtaak öm d’n tèès-sjnörrik veur. Hè trooch öm dè in sjtökken oet te heng. Get later kwaam ziene vreiër wèr op te kér. ’t Zaag thoes bei ’t leecht, tet hè snammele van zienen eigen tèèssjnörrik tösse zien teng heij
Een boerenzoon, die zich bezig hield met weerwolverij, voer op zekere dag met zijn meisje in de huifkar uit. Het werd erg laat met de reis, en op het middernachtelijk uur waren ze nog onderweg. Het was het uur van de weerwolf, en de man moest voor zijn sinistere taak op pad. Hij verliet de kar onder een of ander voorwendsel, en zei tegen het meisje, maar rustig verder te varen. Hij zou spoedig weer bij haar komen. Hij gaf haar een rode zakdoek, en zei: “Als er iemand komt, die in de kar wil, moet je hem maar die zakdoek voorhouden.” Op een zeker moment kwam er een wolf op haar af, en sprong tegen de kar op. Ze hield hem de zakdoek voor. Hij beet er naar, en rukte hem in stukken uit haar hand. Enige tijd later kwam haar vrijer terug. Het bleek haar, dat deze stukken van de zakdoek tussen de tanden had!
Verslag 47, Omzetting in Heldens dialect van de verhalen, verteld door: Janssen, Johannes Hendrikus, Helden, opgenomen onder L291-9. Helden, 16-2-1969.
Ennen boore-jong mos örges mèt te hoefkèr hèèn, en naam zie mèèdje mèt. Ze kwome s’aoves erg laat nao hoes. Tègen twelf oor mos te jong de kèr oet, en ’t veldj in. ’t Waas ’t oor van de wèèrwolf. Hè zaoch tège zie mèèdje: “Waocht hei mèr efkes, en bèn mer neet bang. As ter get kumt; of eemes, dè op te kèr wilt, sjtèèk öm dan mèr mienen tèès-sjnörrik veur. Laot ’t pèèrd mer reustig doorgaon; ich bèn zoeë trök.” Dao kwaam enne wolf op eur aaf, tè op te kèr wo sjpringe. ’t Mèèdje sjtaak öm d’n tèès-sjnörrik veur. Hè trooch öm dè in sjtökken oet te heng. Get later kwaam ziene vreiër wèr op te kér. ’t Zaag thoes bei ’t leecht, tet hè snammele van zienen eigen tèèssjnörrik tösse zien teng heij
Onderwerp
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch. 
SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch. 
Beschrijving
Man moet weerwolven, bijt als weerwolf naar rode zakdoek, heeft als mens stukken van zakdoek tussen de tanden.
Bron
Collectie Engels, verslag 9, verhaal 9 (Archief Meertens Instituut)