CJ023606

As men hwat bilooft, dan mat men it ek folbringe. Oars komt sa'n ien dy't men hwat biloofd hat, nei syn dea torêch.
Myn pake oan heite kant wie Goaitsen van Wyk. Hja hienen it altyd och sa earm hawn. Op syn oanstean hienen se in kear in bigge kocht en dy fetmest. Dan soenen se de winters in fette baerch yn 'e skoarstien ha. Dat hienen se noch noait earder hawn, om't it har net barre mocht en pake stelde him der hiel hwat fan foar.
Mar doe kaem pake to forstjerren.
Doe forkochten se de baerch om de kosten fan 'e bigraffenis to biteljen.
Doe hat pake him twa kear yn syn ierdske gedaente oppenearre. Beppe hie him by syn libben biloofd, se soenen de baerch slachtsje. Mar nou hienen se de baerch forkocht. Nou koe pake de rêst net krije. Doe ha se de baerch torêchkocht en slachte. Sûnt hat pake him noait wer fortoand.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een man en een vrouw waren zeer arm. Ze hadden een keer een big gekocht, dat ze zouden vetmesten voor de winter. Maar de man stierf voor de winter, en de vrouw verkocht de big om de begrafenis te kunnen betalen. Maar ze had haar man beloofd het dier te slachten, en nu kwam ze die belofte niet na. Hierdoor kon haar man in de dood geen rust vinden, en af en toe verscheen hij aan haar. Toen heeft ze het dier teruggekocht en geslacht, en sindsdien is haar man niet meer verschenen.

Corpus Jaarsma, verslag 236, verhaal 6

23 juli 1967

Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe).

Goaitsen van Wyk    Goaitsen van Wyk   

2013-03-01 14:46:21