Hoofdtekst
Myn suster is nou tolve jier wei. Sy wie frijgesel en tsjinne yn Amsterdam. Op in kear hie se nei in freondinne ta op bisite west. 't Wie op 'e joun. Hja roan werom lâns de Hearegracht. 't Wie dêr stil. Doe kaem der ynienen in keardel fan achteren oan en dy kaem har op side. Sy koe syn fuotten net sjen. 't Wie krekt as sweefde er.
Hy sei tsjin har: "Doarre jo hjir jouns wol allinne rinne?"
"Hwerom net?" sei myn suster.
Doe sei dy keardel tsjin har, sy hoefde net to tsjinjen. As hja mar dwaen woe hwat hy sei, dan koe se jild fortsjinje as wetter.
Mar doe sei myn suster: "Gean wei, satan, ik bin dy net noadich." En sy hie 't net sein of dêr wied er hinnesweefd. Fuort hied er west.
Hy sei tsjin har: "Doarre jo hjir jouns wol allinne rinne?"
"Hwerom net?" sei myn suster.
Doe sei dy keardel tsjin har, sy hoefde net to tsjinjen. As hja mar dwaen woe hwat hy sei, dan koe se jild fortsjinje as wetter.
Mar doe sei myn suster: "Gean wei, satan, ik bin dy net noadich." En sy hie 't net sein of dêr wied er hinnesweefd. Fuort hied er west.
Beschrijving
Een dienster in Amsterdam kwam op een avond een man tegen van wie ze de voeten niet kon zien. Het was net alsof hij zweefde. Hij vroeg of ze 's avonds wel alleen zo over straat durfde, maar dat durfde ze best. De man zei toen tegen haar dat ze geen dienster hoefde te zijn. Als ze zou doen wat hij zei, dan zou ze geld verdienen als water. Maar ze zei dat hij weg moest gaan, en dat zij zo'n duivel als hij niet nodig had. Toen zweefde de man weer weg.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 236, verhaal 8
Commentaar
23 juli 1967
Naam Locatie in Tekst
Amsterdam 
Amsterdam 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21