Hoofdtekst
Mie groeëtvader sjtröpden, en vertèlde mich èns: “Ich ging sjmorges èns op te loer ligke. Dao kumt ennen haas oet ’t hout, mer: mèt in de gang zoog ich tao aug enne vos. Dè vos loerden op tèèn haas, mer d’n haas wèèrde de vos gewaar. En, wie de vos d’n haas wol besjpringe, waar dè d’r tössenoet. Ich kos zeen, det te vos zichzelf verwiete maakde. Hè sjprong op e puustje, det op te randj van de voor sjtong, oe d’n haas door waas wèggeroetsjt. Hè sjprong van det puustjen aaf, as wen d’r op ten haas sjprong. ’t Sjoeënste waar, det ten die maneuver nag èns opnie oetveurde. Ich sjtèlde mich veur, det te vos dach: “As ich tet nou zoeë gedaon ha, dan ha ich öm gehadj.”
Beschrijving
Anekdote hoe een vos naspeelt hoe hij de haas, die hem ontsnapte, wel had kunnen pakken.
Bron
Collectie Engels, verslag 62, verhaal 10 (Archief Meertens Instituut)