Hoofdtekst
Ónder Megchel eh.. daor lig ‘ne olde boerderieje en die heet Oerlegoed. Da’s ‘ne hiele vrumde name en d’r bun ook neet veel luuj die oe de.. die boerderieje könt wiezen; a-je daor in d e buurte van Megchelen bent en je zol vraogen naor Oerlegoed, dan bunt d’r maor weinig die oe ei’lijk vertellen könt waor die boerderieje ligt. Maor in ieder geval, aan die boerderie daor is een old verhaal verbond’n en dat giet over de zigeuners. En dat zit zo, dat was op de winteraovend, het vroor dat ’t knap’n, toen werd d’r op ‘ne aovend werd d’r aan de deur geklopt en toen vroeg d’r iemand die vroeg of e binnen mocht en of e in ’t heuj mocht slaopen. Hò, daen boer had d’r hielemaol geen zin aan um daor zo late nog iemand binn’n te laoten en dae zeg: “Nee, ik wil geen baedelaarsvolk in ’t heuj hem’n. Gaot maar hin en ziet maar da-je ergens anders terechte kunt. Bie óns in de schuur dao wil ’t neet hebben.” Want dee dacht ook [schraap keel]: dat kunt wal ens van die heidens waezen, maar dee had al ’eheurd dat ‘r van die heidens róndlepen daor in de buurte, he dacht: die mó’k neet hem’n.
Maor goed, dae man dae ging weer weg en de volgenden dag, toen ging daen boer dae ging nog naor Genderingen hin en daen kump weer in huus en daen zeg taegen de vrouw: “Zou w’ neet ‘s gaon aet’n?”
“Jao,” zegt de vrouw, “de’s good. Lao’w’ aeten. Maor waor is Staeven?”
Det waas ‘ne klein jóngen.
“Staeven dae mót achter d’n heujberg aan ’t speulen waeren waes, gaot ‘m em’n ropen, dan kön-w’ aan gaon.”
En daen boer geet naor buut’n hin, maor he kan Staeven nergens vinden. En ze heb Staeven ook nooit weer’evonden. Staeven waas weg.
En de jaoren die gingen d’r overhin. De olden boer daen ging dood. Zien vrouw bleef allene achter. De kinder die waren al uut huus getrouwd. En op ‘ne aovend toen zat die olde boerenvrouw die zat allene in de keuken en toen werd ‘r geklopt en toen dae aopendee stónd enne zigeuner veur de deure.
“Mag ik binnenkomen?” zaet e.
“Jao, komt d’r maar in,” zei die vrouw.
En daen zigeuner dae ging beej eur aan de taofel zitten en zie gaf ‘m wat te aeten en ze kwam’n zo met mekaar aan de praot en toen zeg e: “Kan ik hier neet overnachten?”
“Och jao,” zegt die vrouw, “dat kan waal.” En dao was al iets det ze dach: now, ik kan dae man neet wegstuur’n, ik moet ‘m hier.. hier bin’nhold’n, en zie dach: och, he kan best in det kaemerke slaop’n en hie ging dan ook naor bedde hin en d’n volgende morgen toen wol ze ‘m wakker maak’n en toen stóng e al kant en klaor stóng e in de kamer, in de sjlaopkamer en toen kèk e zo d’s.. kèk e zo rond en toen zeg e: “Ja, ik gleube toch da’k mie wal ’t een en ander herinner hiervan, van vroeger. Ik gleuf da’k hier al es eerder bun gewaes.”
En die vrouw die dach ook: he kump mie toch zo bekend veur. En toen geet e aan ‘t praoten en toen vertelt e dingen die ’n ander nooit kon wèt’n en toen dach die vrouw: dat moet Staeven waezen, daen as kind weggegaon is.
En toen zeg ze: “En heb ie ook ‘ne moodervlekske op u been?”
Jao, dat had e en det leet e maar zeen en toen bleek dat dat heur jóngen was dee als kind was die door de zigeuners weggeroofd en daen was weer teruggekom’n um daor ’s eben weer te kieken.
En toen zeg die vrouw die zeg: “Wo-je den now neet blieven hier?” Hè, wat ze had graag dat e wol blieven. Maar nee, dat kon ‘m neet, zeg e. He waas hoofdman van de zigeuners ’eworden en hie heurden now beej zien volk en he bleef dan nog ‘ne dag en de volgenden dag toen ging e weg en nao d’ tied hebt d’r ook nooit iets van weer’zeen.
Maor goed, dae man dae ging weer weg en de volgenden dag, toen ging daen boer dae ging nog naor Genderingen hin en daen kump weer in huus en daen zeg taegen de vrouw: “Zou w’ neet ‘s gaon aet’n?”
“Jao,” zegt de vrouw, “de’s good. Lao’w’ aeten. Maor waor is Staeven?”
Det waas ‘ne klein jóngen.
“Staeven dae mót achter d’n heujberg aan ’t speulen waeren waes, gaot ‘m em’n ropen, dan kön-w’ aan gaon.”
En daen boer geet naor buut’n hin, maor he kan Staeven nergens vinden. En ze heb Staeven ook nooit weer’evonden. Staeven waas weg.
En de jaoren die gingen d’r overhin. De olden boer daen ging dood. Zien vrouw bleef allene achter. De kinder die waren al uut huus getrouwd. En op ‘ne aovend toen zat die olde boerenvrouw die zat allene in de keuken en toen werd ‘r geklopt en toen dae aopendee stónd enne zigeuner veur de deure.
“Mag ik binnenkomen?” zaet e.
“Jao, komt d’r maar in,” zei die vrouw.
En daen zigeuner dae ging beej eur aan de taofel zitten en zie gaf ‘m wat te aeten en ze kwam’n zo met mekaar aan de praot en toen zeg e: “Kan ik hier neet overnachten?”
“Och jao,” zegt die vrouw, “dat kan waal.” En dao was al iets det ze dach: now, ik kan dae man neet wegstuur’n, ik moet ‘m hier.. hier bin’nhold’n, en zie dach: och, he kan best in det kaemerke slaop’n en hie ging dan ook naor bedde hin en d’n volgende morgen toen wol ze ‘m wakker maak’n en toen stóng e al kant en klaor stóng e in de kamer, in de sjlaopkamer en toen kèk e zo d’s.. kèk e zo rond en toen zeg e: “Ja, ik gleube toch da’k mie wal ’t een en ander herinner hiervan, van vroeger. Ik gleuf da’k hier al es eerder bun gewaes.”
En die vrouw die dach ook: he kump mie toch zo bekend veur. En toen geet e aan ‘t praoten en toen vertelt e dingen die ’n ander nooit kon wèt’n en toen dach die vrouw: dat moet Staeven waezen, daen as kind weggegaon is.
En toen zeg ze: “En heb ie ook ‘ne moodervlekske op u been?”
Jao, dat had e en det leet e maar zeen en toen bleek dat dat heur jóngen was dee als kind was die door de zigeuners weggeroofd en daen was weer teruggekom’n um daor ’s eben weer te kieken.
En toen zeg die vrouw die zeg: “Wo-je den now neet blieven hier?” Hè, wat ze had graag dat e wol blieven. Maar nee, dat kon ‘m neet, zeg e. He waas hoofdman van de zigeuners ’eworden en hie heurden now beej zien volk en he bleef dan nog ‘ne dag en de volgenden dag toen ging e weg en nao d’ tied hebt d’r ook nooit iets van weer’zeen.
Onderwerp
TM 2902 - Zigeuners
TM 2902 - Zigeuners 
ATU 1865 - Anecdotes about Foreigners.
ATU 1865 - Anecdotes about Foreigners.
Beschrijving
Een verhaal over boerderij Oerlegoed. De boer weigerde een man die om een slaapplaats vroeg binnen te laten, omdat hij had gehoord dat er heidenen/zigeuners in de buurt waren. Een dag later bleek de zoon van de boer verdwenen en het kind werd nooit meer teruggevonden.
Jaren later, toen de boer al was overleden, kwam er een zigeuner langs bij de weduwe van boer. De vrouw gaf de zigeuner te eten en liet hem op de boerderij overnachten. De volgende dag ontdekte ze dat de vreemdeling haar zoon was, die als kind door zigeuners was meegenomen en nu hun hoofdman was geworden. De oude weduwe herkende hem aan een moedervlekje op zijn been. Hij bleef nog één nacht, maar vertrok daarna weer, voorgoed.
Jaren later, toen de boer al was overleden, kwam er een zigeuner langs bij de weduwe van boer. De vrouw gaf de zigeuner te eten en liet hem op de boerderij overnachten. De volgende dag ontdekte ze dat de vreemdeling haar zoon was, die als kind door zigeuners was meegenomen en nu hun hoofdman was geworden. De oude weduwe herkende hem aan een moedervlekje op zijn been. Hij bleef nog één nacht, maar vertrok daarna weer, voorgoed.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Dit verhaal is waarschijnlijk, afgaande op bijgeleverde documentatie, op 7 februari 1973 uitgezonden op de radio (Vonken onder de As).
---
https://www.wijngoedmontferland.nl/ (lijkt nu op ‘t Oerlegoed te zitten)
---
https://www.wijngoedmontferland.nl/ (lijkt nu op ‘t Oerlegoed te zitten)
Naam Overig in Tekst
Oerlegoed
Oerlegoed
Staeven
Staeven
Steven
Steven
Naam Locatie in Tekst
Megchelen
Megchelen
Genderingen
Genderingen
Plaats van Handelen
Megchelen
Megchelen