Hoofdtekst
En nou wo’k u nog een verhaal vertel’n eh.., da’k heuren eh.. van een pastoor van Giesbeek bie ’n Bremer in Steendam. En dat was, die luuj die zatten daor bie mekare, die waren op jacht gewès en dan is ’t zo de gewoonte um, nao de tied, de erwtensoep te eaten en um wat te vertellen. En noe vertelde daen pastoor daen vertelde een verhaal van ‘ne jóngen daen leep op ‘ne middag bie de kerke langs de hegge en toen zag e daor ‘ne haas in ’n strik zitten. Hie dink: verdulle, ‘ne haze, daen nim ik mit. Ik mót nog efkes ’n baoschop daon, maar as ‘k zo weerumme komme dan krieg ik mie die haze uut strikke en dan nim ik ‘m mit.
Maar ja, hie kump doorover aan ’t prakkezeren en hie dich: ja, ’t is [..?..] kerkegrónd wao ‘k die haze weghale en wat zoel daor de pastoor van zeggen? Misschien krie’k daor later wal last mit, as ze mie zeen of ze kriegt mie en dan is ’t.. Ha’k dan now kerkegrond ’n haas uut e strik heb ‘haald is altied slimmer dan da’k det in ’t bos zoel doon. Hie d.. hie dich: ik gao eerst maar ’s efkes naor de pastoor hèn en es even vraogen of det ook eh.. bezwaor kan hebben.
He geet naor de pastoor hèn, he belt aan en de meid die duut lös en hie vreug, eh..: “Is meneer pastoor ook in huus?”
“Jao,” zeg ze, “he is wal in huus.”
“Now, kan ‘k ‘m efkes spraeken?”
“Jao,” zeg ze, “dat zal wal gaon.”
En zie lut ‘m bie de patoor in huus en he geet dan naor de kamer hèn waor de pastoor zit en hie vertelt zien verhaal. Hie zeg: “Ja, meneer pastoor, ik heb daor in de hegge bie de kerke d’rek ‘ne haze zeen zitten en dae wol ‘k mie eig’lijk wol mitnim’n. [gerinkel van servies, neemt slok] Maor zol det ouk zune we’en?” [brommer of ander voertuig rijdt voorbij]
“Ja, zunde,” zeg de pastoor, “wao zat e?”
“Ja, dao an ’t ende,” zeg e, “daor bie die wilgen.”
“ja,” zeg e, “zunde, zunde, dat kan’k eigenlijk zo niet zeggen. ’t Is natuurlijk kerkegrónd,” zeg e, “en da mo-je altied is det weer iets anders dan a-je dan zo in ’t jachtveld bunt.” En eh.. maar zeg e: “Ja, ik krieg nog zo krieg ’k nog telefoon. Gaot efkes naor Mina naor de kukken hèn en drink oe ‘ne komme kóffie en dan za’k d’r efkes over prakkezeren en dan za’k ’t oe zo, a-je dan weer komt, za’k ’t oe wal zeggen wat ‘k d’r hoe ‘k d’r over denke.” [haalt neus op]
Nou, dat geet zo, hie geet naor Mina toe en he krieg ‘ne kóm kóffie en even later zegt de pastoor: “Komt maar, eh.. Hendrik, ehm..ik heb d’r al over ‘edacht en ’t liek mich toch baeter da-je ’t niet doet. Hè, uuteindelijk is ’t eh.. gewijde grond, ’t is bie ‘t kerkhof en ’t liek mich toch baeter da-je ’t niet doet.”
“Nou ja, as meneer pastoor vindt dat ’t baeter is da’k niet doe,” zeg e, “dan doe ‘k ’t nie. Dan lao’k die haze zitten, hè.”
Afijn, hie geet naor huus hin en he löp daor langs die hegge [klok slaat] hèn, maar de haas is weg [haalt neus op]. Dach e: ja, wa mó’k me dee eh.. he dacht d’r ’t ziene van en hie geet dan naor huus hin.
Maor ’n half jaor later toen wol e trouwen en toen gink-e ook naor de pastoor hèn um den ’t spul in orde te maken, hè. Hoe de dienst zol wèzen en de mis en al die dingen meer.
“Ja,” zeg de pastoor, “’t ouk wal good de-je wil trouwen, want bie oe in ’t huus dao kan ouk wal een beetje hulpe wè’en, oe moder is ook al neet zo jóng meer.”
“Nae,” zeg e, “da’s ouk wel good, hè?”
Afijn, ’t werd allemaol besprokken en zegt de pastoor: “Ja,” zeg e, “nou he’k nog vergeten um op te schrieven eh.. waor oe vrouwe vandaan kump.”
“Ja, maar meneer pastoor,” zeg e, “ie bunt mie iene keer bunt mie veur’ewès, maor dat zeg ik oe neet, heur.”
Maar ja, hie kump doorover aan ’t prakkezeren en hie dich: ja, ’t is [..?..] kerkegrónd wao ‘k die haze weghale en wat zoel daor de pastoor van zeggen? Misschien krie’k daor later wal last mit, as ze mie zeen of ze kriegt mie en dan is ’t.. Ha’k dan now kerkegrond ’n haas uut e strik heb ‘haald is altied slimmer dan da’k det in ’t bos zoel doon. Hie d.. hie dich: ik gao eerst maar ’s efkes naor de pastoor hèn en es even vraogen of det ook eh.. bezwaor kan hebben.
He geet naor de pastoor hèn, he belt aan en de meid die duut lös en hie vreug, eh..: “Is meneer pastoor ook in huus?”
“Jao,” zeg ze, “he is wal in huus.”
“Now, kan ‘k ‘m efkes spraeken?”
“Jao,” zeg ze, “dat zal wal gaon.”
En zie lut ‘m bie de patoor in huus en he geet dan naor de kamer hèn waor de pastoor zit en hie vertelt zien verhaal. Hie zeg: “Ja, meneer pastoor, ik heb daor in de hegge bie de kerke d’rek ‘ne haze zeen zitten en dae wol ‘k mie eig’lijk wol mitnim’n. [gerinkel van servies, neemt slok] Maor zol det ouk zune we’en?” [brommer of ander voertuig rijdt voorbij]
“Ja, zunde,” zeg de pastoor, “wao zat e?”
“Ja, dao an ’t ende,” zeg e, “daor bie die wilgen.”
“ja,” zeg e, “zunde, zunde, dat kan’k eigenlijk zo niet zeggen. ’t Is natuurlijk kerkegrónd,” zeg e, “en da mo-je altied is det weer iets anders dan a-je dan zo in ’t jachtveld bunt.” En eh.. maar zeg e: “Ja, ik krieg nog zo krieg ’k nog telefoon. Gaot efkes naor Mina naor de kukken hèn en drink oe ‘ne komme kóffie en dan za’k d’r efkes over prakkezeren en dan za’k ’t oe zo, a-je dan weer komt, za’k ’t oe wal zeggen wat ‘k d’r hoe ‘k d’r over denke.” [haalt neus op]
Nou, dat geet zo, hie geet naor Mina toe en he krieg ‘ne kóm kóffie en even later zegt de pastoor: “Komt maar, eh.. Hendrik, ehm..ik heb d’r al over ‘edacht en ’t liek mich toch baeter da-je ’t niet doet. Hè, uuteindelijk is ’t eh.. gewijde grond, ’t is bie ‘t kerkhof en ’t liek mich toch baeter da-je ’t niet doet.”
“Nou ja, as meneer pastoor vindt dat ’t baeter is da’k niet doe,” zeg e, “dan doe ‘k ’t nie. Dan lao’k die haze zitten, hè.”
Afijn, hie geet naor huus hin en he löp daor langs die hegge [klok slaat] hèn, maar de haas is weg [haalt neus op]. Dach e: ja, wa mó’k me dee eh.. he dacht d’r ’t ziene van en hie geet dan naor huus hin.
Maor ’n half jaor later toen wol e trouwen en toen gink-e ook naor de pastoor hèn um den ’t spul in orde te maken, hè. Hoe de dienst zol wèzen en de mis en al die dingen meer.
“Ja,” zeg de pastoor, “’t ouk wal good de-je wil trouwen, want bie oe in ’t huus dao kan ouk wal een beetje hulpe wè’en, oe moder is ook al neet zo jóng meer.”
“Nae,” zeg e, “da’s ouk wel good, hè?”
Afijn, ’t werd allemaol besprokken en zegt de pastoor: “Ja,” zeg e, “nou he’k nog vergeten um op te schrieven eh.. waor oe vrouwe vandaan kump.”
“Ja, maar meneer pastoor,” zeg e, “ie bunt mie iene keer bunt mie veur’ewès, maor dat zeg ik oe neet, heur.”
Beschrijving
Verhaal over de pastoor van Giesbeek. Een jongen, Hendrik, ziet een haas in een strik op de kerkegrond en vraagt aan de pastoor of hij hem mag pakken. De pastoor denkt daar diep over na, maar vindt het uiteindelijk toch beter als de jongen dat niet doet. Als Hendrik weer langs de strik komt, is de haas al weg [de pastoor heeft hem zelf gepakt].
Een half jaar later wil Hendrik trouwen en gaat naar de pastoor om alles in orde te maken. Als de pastoor wil weten waar zijn vrouw vandaan komt [welke familie?], wil Hendrik dat niet zeggen, want de pastoor is hem al eens te vlug af geweest.
Een half jaar later wil Hendrik trouwen en gaat naar de pastoor om alles in orde te maken. Als de pastoor wil weten waar zijn vrouw vandaan komt [welke familie?], wil Hendrik dat niet zeggen, want de pastoor is hem al eens te vlug af geweest.
Bron
Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)
Commentaar
Dit verhaal is waarschijnlijk, afgaande op bijgeleverde documentatie, op 7 februari 1973 uitgezonden op de radio (Vonken onder de As).
Naam Overig in Tekst
Hendrik
Hendrik 
den Bremer
den Bremer
Steendam
Steendam
Naam Locatie in Tekst
Giesbeek
Giesbeek