VODA_047_03

Ja, dat is het verhaal van wat in Volendam heet schieten met een stok. Dat verhaal dat gewaagt van een Volendammer, een van de weinigen die in militaire dienst was geweest, dat scheen vroeger een zeldzaamheid te zijn, het was een geïsoleerd dorp en men liet die vissers daar maar in rusten zitten kennelijk. Deze Volendammer was in dienst geweest en zou het tot corporaal hebben gebracht. Vandaar dat men in het dorp zijn bijnaam daarbij heeft aangepast, hij heette ‘De Karper’. Die naam kende ik al, die bijnaam en daarna vragende, ik dacht dat daar een vis mee werd bedoeld, ontdekte ik dat het eigenlijk een verbastering van corporaal was. De Karper dan, die had in dienst leren omgaan met een geweer en dat scheen machtig boeiend te zijn voor zijn dorpelingen, voor zijn dorpsgenoten. En zo opgezette tijden, als men een glaasje had geledigd, en dat gebeurde vroeger zeer veelvuldig, dan kwamen de tongen los en natuurlijk werd dan De Karper als hij in het gezelschap was de held van het gezelschap en werd hem wel gevraagd om nog eens te demonstreren hoe je nou met zo'n geweer om ging. Dat deed hij dan met een biljartkeu. Dat is op een goede dag gebeurd in wat nu Hotel Spaander is, dat was toen veel kleiner, het was een herberg. En... Leendert Spaander, de man die dat gesticht heeft, de vader van Alie Spaander, de nu overleden, laatste eigenaresse, Leendert Spaander heeft mij dat verhaal verteld. De man was toen al 99 jaar oud en.. hij zou het geheim meegenomen hebben in het graf, zoals je dat zo mooi zegt. Toen ik dat bij Leendert Spaander deed, begon hij hartelijk te lachen en zei, ‘ja dat verhaal van die Volendammer die met een biljartkeu echt geschoten zou hebben, en er waren getuigen bij, nou dat kan ik je wel vertellen, dat euh heb ik zelf in scène gezet.’ Dat gebeurde als volgt, achter de tapkast had hij een aardappelbergplaats. Voor de winter. En hij had ook een revolver. Eh- Het was onveilig daar, stil dorp, kleine huisjes, een dijk waarvan alles overheen kan jagen, ter beveiliging dus een schietwapen. En met die revolver, die altijd onder de tapkast lag, zat hij rustig zijn klanten te bekijken en daar waren weer een paar van de Volendamse heren bezig met grote verhalen, want vertellen kunnen Volendammers. Goed, men nam wat in, de tongen kwamen los en De Karper begon weer over z’n diensttijd. En toen kwam het grote moment dat hij zou demonstreren hoe je met een geweer schoot. Hij legde die stok aan zijn schouder... hield zijn vinger bij een denkbeeldige haan... legde dat omstandig uit en op dat moment kreeg de oude heer Spaander een inval die greep de revolver, want die had die aardappelbergplaats open zien staan en dacht het kan geen kwaad, richtte op eh de aardappelbergplaats en op het moment dat De Karper zei: ‘kijk, zo je vinger aan de haan en dan trek je af’, op dat moment schoot Leendert Spaander. Algemene schrik en ontsteltenis, verbazing, want dat kon niet: schieten met een stok. Nee, daar was ‘t allemaal over eens. En toen zei er één 'probeer het nog eens'. Nou goed, de stok werd weer aan de schouder gelegd, wéér ging de vinger aan de haan, wéér werd er afgetrokken en wéér klonk er een schot. Dat euh, deed te maat overlopen aan angst en verschrikking. De heren lieten hun glazen voor wat ze waren, smeten de stok op de grond en rénden de dorpsherberg uit onder het roepen van: ‘De duivel, de duivel!’ Zo is er een verhaal gaan leven hoe een oude Volendammer met behulp van de duivel die een part speelde uit een gewone stok een schot had gelost.

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

In Volendam ging het verhaal de ronde dat iemand met behulp van de duivel een schot had gelost met een keu / een stok. Maar het echte schot was afkomstig van iemand anders, namelijk een korporaal.

Radio-uitzending Vonken onder de As (NOS)

Leendert Spaander    Leendert Spaander   

Alie Spaander    Alie Spaander   

Karper    Karper   

Hotel Spaander    Hotel Spaander   

Volendam    Volendam   

Volendam    Volendam