Hoofdtekst
Jehannes Meerstra hat tsjinne by Doede Postma. Dy wenne oan 'e Simmerdyk, oan 'e kant fan Burgumerheide.
Op in moarn krigen Jehannes en de boer wurden, wylst se by de thétafel sieten.
Doe soenen se dongride. Jehannes hie in wein laden. De boer hie de beide hynders klear. Dy spande hy der foar.
"Fuort, beesjes", sei er.
Mar de hynders bleauwen stean dêr't se stienen.
De boer rôp al ris wer, mar hy koe roppe en slaen sa't er woe, it joech him allegearre neat. De hynders kommen net fan 't sté.
Op 't lêst sei Jehannes: "Hoe sit it, boer, mat de rûzje mar wer út wêze?"
"Ast' der hwat oan dwaen kinste, dan graech", sei de boer.
"Fuort dan mar beestjes", sei Jehannes, en dêr gong de saek hinne.
Op in moarn krigen Jehannes en de boer wurden, wylst se by de thétafel sieten.
Doe soenen se dongride. Jehannes hie in wein laden. De boer hie de beide hynders klear. Dy spande hy der foar.
"Fuort, beesjes", sei er.
Mar de hynders bleauwen stean dêr't se stienen.
De boer rôp al ris wer, mar hy koe roppe en slaen sa't er woe, it joech him allegearre neat. De hynders kommen net fan 't sté.
Op 't lêst sei Jehannes: "Hoe sit it, boer, mat de rûzje mar wer út wêze?"
"Ast' der hwat oan dwaen kinste, dan graech", sei de boer.
"Fuort dan mar beestjes", sei Jehannes, en dêr gong de saek hinne.
Beschrijving
Jehannes Meerstra diende bij een boer. Op een keer waren ze aan het mestrijden, maar de paarden weigerden de wagen voort te trekken. Jehannes en de boer hadden net ruzie gemaakt, en Jehannes liet nu de paarden stil staan. Op het laatst zei Jehannes: "Hoe zit het boer, moet de ruzie maar weer uit wezen?" Dat wilde de boer wel, en toen liepen de paarden weer.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 243, verhaal 3
Commentaar
2 augustus 1967
Naam Overig in Tekst
Jehannes Meerstra   
Doede Postma   
Naam Locatie in Tekst
Simmerdyk   
Burgumerheide   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
