CJ024904

Yn Droegeham stiet in plaets, tichte by de Tille. 't Is op ien nei de lêste. Dêr wennet Albert Buma op. Froeger wie dêr in feart. Der hat doe in boerefaem op dy plaets tahâlden, dy gong der nachts altyd ôf. Dan bigong se to skrobjen en to bjinnen en to dweiljen en dan makke se alles skjin. Sy hie altyd foar moade it wetter út 'e feart to heljen en wylst se dat die stie se op it stap mei yn 'e iene hân de amer, wylst se har mei de oare hân oan 'e beam fêst hâldde, dy't oan 'e kant stie.
De feint, dy't dêr wenne, sei: Ik sil har dy nuvere fratsen us ôfleare. Dy gong hinne en sage de beam ôf, dêr't hja de hân altyd tsjin oan hie, ûnder 't wetterputten.
De oare jouns, doe't it tsjuster wie, sage de feint dy beam gau ôf.
De nachts gong de faem der wer hinne. Hja roan nei 't stap ta en soe de hân tsjin 'e beam oanlizze, mar de beam wie fuort. Doe rekke hja it evenwicht kwyt en foel yn 'e feart. Dêr is se forsûpt. Letter hat it dêr altyd spûke.

Een boerenmeid had de gewoonte om 's nachts het huis te schrobben en te boenen. Om het water uit de vaart te halen, hield ze zich altijd aan een boom vast. De knecht wilde de meid die rare fratsen wel eens afleren, en zaagde op een avond in het geniep de boom af. Die nacht raakte de meid bij het water halen haar evenwicht kwijt en ze viel in de vaart. Ze is verdronken. Later heeft het er altijd gespookt.

Corpus Jaarsma, verslag 249, verhaal 4

17 september 1967

Albert Buma    Albert Buma   

Droegeham    Droegeham   

Drogeham    Drogeham   

Tille    Tille   

2013-03-01 14:46:21