CJ024908

Myn wiif har pake hat oan dy wei wenne tusken 't Jachtfjild en 't Blauhûs. Sy wennen yn in plaets. Dy is der al lang wei, mar de hage stiet der altyd noch. Op in joun kom dêr in frommes, dy woe graech ûnderdak ha foar de nacht. Se lieten it minske der yn. Mar doe't pake har us in pear kear goed opnom hie, tocht er: Dû kinst wol us net in frommes wêze. En doe smiet er alle omsittenden in apel ta. Under 't opfangen smiet dat frommes de skonken nei elkoar ta. Dat dogge manlju allinne. Doe wist er dat it in keardel wie.
Sy ha him meiïnoar grypt en fêstboun.
Hy hie moardpriemmen by him en ek in fluitsje.
It wie it hoofd fan in roversbinde. Alles ha se him ôfnom.
Der woarde even letter op 'e bûtendoar kloppe. Dat wienen guon fan 'e binde. Mar sy naeiden hurd út, doe't pake der mei syn folk oankom.

VDK 0958G* - De appelvangproef    VDK 0958G* - De appelvangproef   

ATU 0958F* - Test of Sex: Catching an Apple.    ATU 0958F* - Test of Sex: Catching an Apple.   

sinVDK 0958G* - Die Fangprobe    sinVDK 0958G* - Die Fangprobe   

Op een avond stond er bij een boer een vrouw voor de deur, die om onderdak vroeg. In de loop van de avond kreeg de boer het idee dat het wel eens een man kon zijn. Hij gooide iedereen een appel toe. De gast deed bij het vangen haar benen naar elkaar toe. Toen wist de boer dat het een man was. Ze bonden hem vast en vonden moordpriemen en een fluitje bij hem. Hij was het hoofd van een roversbende. Even later stonden er nog een paar van de bende voor de deur, maar zij renden hard weg toen ze de boer met de zijnen aan zagen komen.

Corpus Jaarsma, verslag 249, verhaal 8

17 september 1967

De appelvangproef

Blauhûs    Blauhûs   

Jachtfjild    Jachtfjild   

Jachtveld    Jachtveld   

Blauwhuis    Blauwhuis   

2013-03-01 14:46:21