CJ025601

It wie froeger it gebrûk yn 'e Harkema dat de forstoarne mei in wyt lekken biklaeid woarde. Mar der moest altyd in stik ôfskuord wurde, omdat it oars to lang wie. It lekken mocht net fierder as oan 'e ankels takomme. Dat hâldde forbân mei de wederopstanding. Mei in to lang lekken koe men ommers stroffelje.
It is us gebeurd, doe hienen se in minske al yn 'e kiste lein sûnder in stik fan 't lekken ôfskuord to hawwen. "Lit mar sitte", seinen se.
Mar doe spoeke dyselde letter yn in lang, wyt lekken. Hy sei hyltyd mar wer mei in aeklik rau lûd: "To lang - to lang -"
De lju binne doe nei de duvelbander ta gong. Dy joech de rie, sy moesten hinnegean en siz, as it spoek him wer fortoande: "Skuor der dan in stik ôf."
Dat ha se dien. En doe wie 't: ritss - Hja hearden it skuorren allegear en it stik linnen woarde de keamer ynslingere.
Sûnt hat it spoek dêr net wer west.

SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.    SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   

In Harkema werden mensen vroeger met een wit laken bekleed begraven. Maar het kleed mocht niet verder als de enkels komen, want dan zou men bij de wederopstanding kunnen struikelen.
Eens hadden ze iemand in de kist gelegd zonder een stuk van het laken af te scheuren. Diegene is toen gaan spoken in een lang wit laken, almaar zeggend 'te lang, te lang'. De duivelbanner raadde aan tegen de geest te zeggen dat hij een stuk moest afscheuren. Dat deden ze en ze hoorden het scheuren. Er werd een stuk laken de kamer ingegooid, en sindsdien is het spook er nooit meer geweest.

Corpus Jaarsma, verslag 256, verhaal 1

december 1962

Andere Tote spuken. 39 (Zu langem Geisterhemd abgeschnitten)

Harkema    Harkema   

2013-03-01 14:46:21