CJ026630

Jan Hepkes wie us in kear yn Ljouwert om handel. Doe seach er dêr yn in strjitte in hiele protte minsken foar in hûs stean. Hy woe wite hwat dêr to rêdden wie. Doe hearde er, dat dêr wie in frou yn 'e hûs, dy moest bifalle. Mar de dokter koe 't net klear krije. 't Wie in joadin.
Jan Hepkes gong fierderop foar syn handel. Mar doe't er dêr mei klear wie gong er itselde paed lâns werom. Doe stienen dy minsken dêr nòch. It bern woe mar net komme, seinen se. De dokter wie der mei oan.
"Wel," sei Jan Hepkes, "dêr wyt ik wol in middeltsje foar." Ik gong der hinne, sei er, en ik krige in ryksdaelder en in goune, en dêr rattele ik mei op in board en doe kom it bern sa mar.
Dat komt, joaden binne tige fûl op sinten.

Jan Hepkes kwam eens langs een huis waar een heleboel mensen voor stonden. Een jodin was binnen aan het bevallen, maar het kind wilde maar niet komen. Toen is Jan Hepkes naar binnen gegaan, en is hij op een bord met een rijksdaalder en een gulden gaan ratelen. Toen kwam het kind meteen. Joden zijn namelijk dol op geld.

Corpus Jaarsma, verslag 266, verhaal 30

1 oktober 1967

Jan Hepkes    Jan Hepkes   

Ljouwert    Ljouwert   

Leeuwarden    Leeuwarden   

2013-03-01 14:46:21