CJ026801

Wibe Alma siet in kear yn 'e gefangenis. Dêr hat er wol folle faker yn sitten. Hy moest trouwe mei Griet, mar dy woed er net ha. Doe't er syn tiid yn 'e gefangenis útsitten hie, kom er thús. Doe seach er Griet yn 'e hûs stean. Tominsten dat miende er. Hy soe har in lawibes jaen, hwant hy woe har net ha. Hy kom op har ta en sei: "Bistû dat, Griet?"
Mar doe wie 't Griet net. It wie in frommes, dat samar ynienen foar syn egen wei woarde, krekt as sakke it ta de groun yn.
Hy is doe wòl mei Griet troud en 't hat èk noch in goed houlik west.

Wibe Alma kwam voor de zoveelste keer uit de gevangenis, toen hij in zijn huis een vrouw vond. Hij dacht dat het Griet was, met wie hij moest trouwen. Hij wilde helemaal niet met haar trouwen, en wilde haar een klap geven. Maar het was Griet niet, en de vrouw zakte voor zijn ogen in de grond. Toen is hij toch getrouwd met Griet en het is een goed huwelijk geworden.

Corpus Jaarsma, verslag 268, verhaal 1

7 september 1967

Wibe Alma    Wibe Alma   

Griet    Griet   

2013-03-01 14:46:21