CJ027806

In susterke fan my rekke net goed. Sy woarde al minder en minder. Op 't lêst wienen har lippen al hielendal blau en wy moesten se hyltyd wiet meitsje. It wie neat mear.
Doe sei Aukmoai op in kear: "Sille wy us foar har nei Rottefalle nei ús Hinke-moai." (Dat wie Frânse Hinke, de duvelbanster)
Doe dêr hinne. Hinke sei, it bern wie bitsjoend. Se joech mem en dy in drankje mei. "Jim matte oppasse, dat it yn 't tsjuster bliuwt," sei se, "en dat der gjin fremde egen oer geane."
It wie in eigenaerdich drankje. As men it hwat heftich delsette, fleach de koark oan 'e souder ta.
Myn susterke krige der fan en sy woarde fan stoune oan wer better.

TM 3106 - Het drankje van de duivelbanner    TM 3106 - Het drankje van de duivelbanner   

Een meisje was al een tijd ziek, toen haar moeder van de duivelbanster een drankje meekreeg, en de waarschuwing dat het drankje in het duister moest blijven, en er geen vreemde ogen over mochten gaan. Als men het drankje wat heftig neerzette, vloog de kurk tegen de zolder aan; zulk raar spul was het. Het kind is weer beter geworden.

Corpus Jaarsma, verslag 278, verhaal 6

1 november 1967

Het drankje van de duivelbanner

Frânse Hinke    Frânse Hinke   

Auk    Auk   

Rottefalle    Rottefalle   

Rottevalle    Rottevalle   

2013-03-01 14:46:21