CJ028112

Hessel Meijer soe mei stokken nei Skoat ta nei de hynstemerk om dy dêr to forkeapjen.
Alde Jan Scholte fan 'e Trije Roede soe ek mei. Dy soed er de moarns ophelje. De stokken hie Hessel yn in bosk op 'e rêch.
Jan Scholte wachte op him. It duorre him to lang, dat doe roan er Hessel mar tomjitte. Doe't Jan Scholte sahwat oan it hûs fan Sytse Liger ta wie, seach er hwat fremds. Der stie yn 't hoekje in rige popelieren en dy popelieren leinen allegear samar ynienen de kop op 'e groun, samar ynienen yn ien slach.
Dat hat Jan Scholte faek forteld. It wie him net út 'e holle wei to praten.
Doe't hy der wer kom, stienen de beammen wer moai rjochtop.

Een man op weg naar de markt ziet ineens de populieren zo ver vooroverbuigen dat hun kruin op de grond komt. Als hij kort daarop de bomen weer passeert, staan ze weer gewoon rechtop.

Collectie Jaarsma, verslag 281, verhaal 12 (archief MI)

30 november 1967

Hessel Meijer    Hessel Meijer   

Skoat    Skoat   

Jan Scholte    Jan Scholte   

Trije Roede    Trije Roede   

Hessel    Hessel   

Sytse Liger    Sytse Liger   

2013-03-01 14:46:21