Hoofdtekst
To Eastemar lei in faem op it lân to jirpelsykjen. Hja hie lêst fan pine yn 'e mûle.
Doe joech in biis har de rie, hja moest nei it tsjerkhôf tagean en in rustige spiker opsykje en dy oan 'e kies hâlde, dan bikom de pine yn 'e mûle.
Hja die dat.
De jouns doe't de faem al op bêd lei, kloppe der ien by har op it glês en dy rôp al mar: "Myn spiker! Myn spiker!"
It wie sa'n near lûd, dat it fanke gong de grize oer de grouwe.
It roppen hâldde mar oan, dat hja gong op it lêst fan it bêd en brocht de spiker wer nei it tsjerkhôf ta.
(neffens de forteller historysk)
Doe joech in biis har de rie, hja moest nei it tsjerkhôf tagean en in rustige spiker opsykje en dy oan 'e kies hâlde, dan bikom de pine yn 'e mûle.
Hja die dat.
De jouns doe't de faem al op bêd lei, kloppe der ien by har op it glês en dy rôp al mar: "Myn spiker! Myn spiker!"
It wie sa'n near lûd, dat it fanke gong de grize oer de grouwe.
It roppen hâldde mar oan, dat hja gong op it lêst fan it bêd en brocht de spiker wer nei it tsjerkhôf ta.
(neffens de forteller historysk)
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een aardappelrapend meisje met kiespijn wordt aangeraden op het kerkhof een roestige spijker te zoeken en die tegen de zere kies te houden. Als ze 's avonds in bed ligt, wordt ze opgeschrikt door geklop op het raam. Een stem roept aanhoudend 'Mijn spijker! Mijn spijker!'. Op het laatst wordt het meisje er zo bang van, dat ze de spijker terugbrengt naar het kerkhof.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 284, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
2 november 1953
Andere Tote spuken.
Naam Locatie in Tekst
Eastermar   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
