Hoofdtekst
Der wie us ergens in slot, dêr woe net ien yn wenje. Yn dat slot spoeke it. Sadwaende stie it al jierren leech.
Op in kear sei de doomny fan 't doarp tsjin fiif leden fan 'e tsjerkerie: "Soenen jimme mei my in nacht yn dat slot trochbringe doarre?"
As doomny mei gong, weagen se it.
Dat, op in joun setten de seis man nei it slot ta. Yn 'e greate sael gongen se om 'e tafel hinne sitten. Yn 'e nacht gong de doar iepen en dêr forskynde in gedaente. Mar it wie freeslik om der nei to sjen. Hy sei neat en gong tsjin 'e want oan stean. In skoft letter kom der in twadde gedaente oan, dy't njonken de earste stean gong.
Op it lêst wienen der seis. Doe roan de seisde op 'e tafel ta en helle skearark út it tafelslaed.
Hy bigong syn fiif maten ien foar ien to skearen. Doe't dat gebeurd wie roan er mei it skearmes op 'e oare seis mannen ta. Dy sieten om 'e tafel hinne. Hy woe har èk skeare en swaeide wyld mei it mes.
Mar doe gong doomny lyk foar him stean en spriek him oan. Hy woe wite hokfor swierrichheden der wienen omdat er de rêst net fine koe.
Doe krige doomny to hearren, dat der siet in skat yn 'e muorre fan it slot metsele en dêr hienen hja mei har seizen de eigners fan west.
Salang dat jild dêr siet, founen hja de rêst net. Salang moesten hja dêr algeduerich omspûkje.
Dûmny hat makke dat de skat der wei kom. It jild woarde ûnder 'e earme minsken forparte. Letter hat it der noait wer spûke.
(Errit Postma, in âld Eastemarre skipper (± 1820-1900) hat dit teltsje froeger us oan R. de Vries forhelle)
Op in kear sei de doomny fan 't doarp tsjin fiif leden fan 'e tsjerkerie: "Soenen jimme mei my in nacht yn dat slot trochbringe doarre?"
As doomny mei gong, weagen se it.
Dat, op in joun setten de seis man nei it slot ta. Yn 'e greate sael gongen se om 'e tafel hinne sitten. Yn 'e nacht gong de doar iepen en dêr forskynde in gedaente. Mar it wie freeslik om der nei to sjen. Hy sei neat en gong tsjin 'e want oan stean. In skoft letter kom der in twadde gedaente oan, dy't njonken de earste stean gong.
Op it lêst wienen der seis. Doe roan de seisde op 'e tafel ta en helle skearark út it tafelslaed.
Hy bigong syn fiif maten ien foar ien to skearen. Doe't dat gebeurd wie roan er mei it skearmes op 'e oare seis mannen ta. Dy sieten om 'e tafel hinne. Hy woe har èk skeare en swaeide wyld mei it mes.
Mar doe gong doomny lyk foar him stean en spriek him oan. Hy woe wite hokfor swierrichheden der wienen omdat er de rêst net fine koe.
Doe krige doomny to hearren, dat der siet in skat yn 'e muorre fan it slot metsele en dêr hienen hja mei har seizen de eigners fan west.
Salang dat jild dêr siet, founen hja de rêst net. Salang moesten hja dêr algeduerich omspûkje.
Dûmny hat makke dat de skat der wei kom. It jild woarde ûnder 'e earme minsken forparte. Letter hat it der noait wer spûke.
(Errit Postma, in âld Eastemarre skipper (± 1820-1900) hat dit teltsje froeger us oan R. de Vries forhelle)
Onderwerp
AT 0326 - The Youth Who Wanted to Learn What Fear Is   
ATU 0326 - The Youth Who Wanted to Learn What Fear Is.   
Beschrijving
Een dominee besluit samen met vijf dappere gemeenteleden een nacht in een spookslot door te brengen. Als ze met zijn zessen om de tafel zijn gaan zitten, verschijnen er achtereenvolgens zes gedaanten. Een van de zes spoken begint de vijf andere spoken te scheren. Als het spook ook de dominee en zijn makkers onder handen wil nemen, spreekt de dominee hem aan. De dominee verneemt de onvervulde wens van het spook: zolang een in de muur gemetselde schat - die ooit aan de spoken toebehoorde - op die plek verborgen blijft, kunnen de spoken geen rust vinden. De dominee laat de schat uitgraven en verdeelt de buit onder arme mensen. Sindsdien heeft het nooit meer gespookt in het slot.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 288, verhaal 14 (archief MI)
Commentaar
10 februari 1967
The Youth Who Wanted to Learn What Fear Is & SINSAG 0401 Der verborgene Schatz.
Naam Overig in Tekst
Postma   
R. de Vries   
Naam Locatie in Tekst
Eastermar   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
