Hoofdtekst
Alde Ealse Sijke fan Eastemar fortelde, der wienen wol berntsjes fan kant makke woarn, dy't de âlden net bigearden. Mar dan kommen dy berntsjes werom en spoeken algeduerigen. Hwant dy berntsjes koenen de rêst net krije omdat se gjin léguod meikrigen hienen.
Der moesten dan twa minsken freegje, hwat se bigearden. Dat wienen de oansprekkers. Ien oansprekker, dat koe net, dat wie to min.
Dy oansprekkers krigen dan to hearren hwer't dy bern om kommen. Hja leinen dan it guod op it plak dêr't de bern altyd spoeken. Dat guod wie dan de oare deis fuort. De bern kommen dan net wer.
Der moesten dan twa minsken freegje, hwat se bigearden. Dat wienen de oansprekkers. Ien oansprekker, dat koe net, dat wie to min.
Dy oansprekkers krigen dan to hearren hwer't dy bern om kommen. Hja leinen dan it guod op it plak dêr't de bern altyd spoeken. Dat guod wie dan de oare deis fuort. De bern kommen dan net wer.
Onderwerp
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) 
Beschrijving
Door hun ouders vermoorde kinderen blijven vaak rondspoken. Omdat ze zonder lijkkleed begraven zijn, kan hun ziel geen rust vinden. Twee aansprekers moeten de geesten vragen naar hun overvulde wens. Het lijkkleed wordt neergelegd op de spookplaats en de ronddolenden vinden rust.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 290, verhaal 13 (archief MI)
Commentaar
december 1965
Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe) en SINSAG 0450 Andere Tote spuken (17. Ermordete Kinder)
Naam Overig in Tekst
Ealse Sijke
Ealse Sijke
Naam Locatie in Tekst
Eastermar
Eastermar
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21