CJ029213

Der wie us in poep by in boer yn 't wurk (in hannekemaaijer). De boer hiet him de moarns hwat er dwaen moest. Hy sei: "Jo matte sa lang meane oant de sinne ûnder giet. Dàn kinne jo wol wer thúskomme."
De poep oan 't meanen.
De jouns doe't de sinne al oan 't ûnder gean wie stied er nòch yn 't lân. Hy tocht: "Nou is 't gau tiid fan ophâlden", mar doe seach er tagelyk in oare sinne opkommen. Dat wie de moanne, mar dat hie dy poep net yn 'e gaten. Dat hy meande troch.
Op 't lêst wie 't middernacht. Doe hâldde er op en gong er nei de boer ta.
De boer sei: "Ik ha sein, dû moest sa lang wurk dwaen oant de sinne ûnder gong."
"Ja, maar," sei de poep, "de ene zon was zodra niet onder of de andere was er weer."

VDK 1334A* - De twee zonnen    VDK 1334A* - De twee zonnen   

Een Duitse maaier, ook Poep geheten, moet van de boer werken tot de zon ondergaat. Als de zon ondergaat, ziet de Poep ineens een andere zon - de maan - opkomen. De Poep werkt gestaag door en zegt tegen de verbaasde boer 'de ene zon was zodra niet onder of de andere was er weer'.

Collectie Jaarsma, verslag 292, verhaal 13 (archief MI)

2 november 1967

De twee zonnen

Poep    Poep   

Duits    Duits   

2013-03-01 14:46:21