Hoofdtekst
Der wie ris in mounder, dy mast nachts faek mealle.
In feint koed er net hâlde, Hy hie al seis hawn, mar de oare moarns wie de feint altiten dea. Sadwaende koe de mounder hast net in feint mear krije.
Mar doe tsjinne der him ris op in kear in feint oan, dy wie dryst. Mar hy woe meinimme hwat himsels goed tochte.
Hy naem in sabel mei, in pot mei oalje, in fjûrpot mei turf en in sleef.
Dy nachts mast der meald wurde.
De jonge siet dêr, doe kaem der in kat oan. Dy kat gyng op 'e stoel sitten. Letter kaem der noch ris in kat. En dat gyng sa oan fiif ta.
Doe sei ien fan 'e katten tsjin ien fan 'e oaren: "Sille wy mar bigjinne?"
De oare sei: "Noch even wachtsje op 'e seisde."
Doe forskynde de seisde.
De katten joegen elkoar in teken.
"Nou giet it los hear!"
Mar de feint nimt de pot mei siedende oalje yn 'e iene hân, de sabel yn 'e oare en slacht fûl om him hinne.
Ien fan 'e katten rekket de poat kwyt. Dêr siet in gouden ring omhinne mei letters der yn. De katten meitsje dat se fuort komme.
De oare moarns lei de frou fan 'e mounder siik op bêd. Hja miste in finger mei de ring. Hja wie de tsjoenster.
(Der stienen seis wynmounen op in rige; de oare fiif moundersfroulju wienen ek tsjoensters)
In feint koed er net hâlde, Hy hie al seis hawn, mar de oare moarns wie de feint altiten dea. Sadwaende koe de mounder hast net in feint mear krije.
Mar doe tsjinne der him ris op in kear in feint oan, dy wie dryst. Mar hy woe meinimme hwat himsels goed tochte.
Hy naem in sabel mei, in pot mei oalje, in fjûrpot mei turf en in sleef.
Dy nachts mast der meald wurde.
De jonge siet dêr, doe kaem der in kat oan. Dy kat gyng op 'e stoel sitten. Letter kaem der noch ris in kat. En dat gyng sa oan fiif ta.
Doe sei ien fan 'e katten tsjin ien fan 'e oaren: "Sille wy mar bigjinne?"
De oare sei: "Noch even wachtsje op 'e seisde."
Doe forskynde de seisde.
De katten joegen elkoar in teken.
"Nou giet it los hear!"
Mar de feint nimt de pot mei siedende oalje yn 'e iene hân, de sabel yn 'e oare en slacht fûl om him hinne.
Ien fan 'e katten rekket de poat kwyt. Dêr siet in gouden ring omhinne mei letters der yn. De katten meitsje dat se fuort komme.
De oare moarns lei de frou fan 'e mounder siik op bêd. Hja miste in finger mei de ring. Hja wie de tsjoenster.
(Der stienen seis wynmounen op in rige; de oare fiif moundersfroulju wienen ek tsjoensters)
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
  
Beschrijving
Zes knechten op rij zijn al omgekomen toen ze 's nachts moesten malen van de molenaar. De zevende knecht wapent zich en wacht af wat er gebeurt. Als er zes katten verschijnen, begint de knecht wild op de dieren in te slaan. Een van de katten verliest een poot met een gouden ring eromheen. De volgende dag ligt de vrouw van de molenaar ziek op bed: zij mist haar ringvinger. De vrouw is een heks: samen met de andere heksenkatten had ze het op de malende knecht voorzien.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 300, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
1951
Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
