Hoofdtekst
Op in kear waerd der op it gleske slein oan 'e sydkant. 't Wie yn 'e nacht. Albert gong mei de houn der út. 't Wie in forskuorrende houn, dy't altyd fuort tahapte. Elkenien wie der bang foar. Hy wie wol sa great as dizze tafel.
Albert waerd neat gewaer, doe't er bûten kaem. Mar de houn wie sa binaud, dy krûpte Albert fan bangens tusken de skonken. Dat wie op it stuit, dat skoanheit stoar.
Hy hat dit oan Remmelts Minke forteld en dy sei: "Jimme houn hat noch wòl hwat sjoen, mar dû hast neat sjoen."
Albert waerd neat gewaer, doe't er bûten kaem. Mar de houn wie sa binaud, dy krûpte Albert fan bangens tusken de skonken. Dat wie op it stuit, dat skoanheit stoar.
Hy hat dit oan Remmelts Minke forteld en dy sei: "Jimme houn hat noch wòl hwat sjoen, mar dû hast neat sjoen."
Onderwerp
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen. 
Beschrijving
Een man wordt 's nachts opgeschrikt door een slag op de ruit. Als hij met zijn hond poolshoogte gaat nemen, kruipt het dier doodsbenauwd weg. Later overlijdt er een man. De slag op de ruit is een voorbode van de naderende dood geweest.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 312, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
17 december 1967
Andere Todesvorzeichen (10. (Klopfen am Fenster)
Naam Overig in Tekst
Albert
Albert
Remmelts Minke
Remmelts Minke
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21