Hoofdtekst
Trije manlju binne us in kear op in joun dronken fan 't Jachtfjild út 'e kroech kom. Doe't se oan 't lytse tsjerkhôf (it earme-tsjerkhôf, oan 'e beton-wei) ta wienen, gongen se dêrhinne. Sy gongen dêr sitten en lizzen.
En doe ha se 't dêr raer opsein, dat men 't hast net wer fortelle doart. Alle de Haan wie der ek by. Ien sloech mei de jeneverflesse op 'e graven en rôp: "Kom der us út!"
Doe hie der in jong katsje troch de blêdden hinne ritsele. Doe hie ien dat katsje krigen en doe hied er tsjin ien fan 'e deaden sein: "Hast ek kâlde fuotten, jonge, sille wy dy dat katsje oan 'e fuotten lizze?"
Mar it is dy mannen raer ôfgong.
En doe ha se 't dêr raer opsein, dat men 't hast net wer fortelle doart. Alle de Haan wie der ek by. Ien sloech mei de jeneverflesse op 'e graven en rôp: "Kom der us út!"
Doe hie der in jong katsje troch de blêdden hinne ritsele. Doe hie ien dat katsje krigen en doe hied er tsjin ien fan 'e deaden sein: "Hast ek kâlde fuotten, jonge, sille wy dy dat katsje oan 'e fuotten lizze?"
Mar it is dy mannen raer ôfgong.
Beschrijving
Drie dronken mannen begeven zich 's nachts op het kerkhof. Als één van de dronkelappen - met de jeneverfles op de graven slaand - 'kom er eens uit!' begint te roepen, komt er plotseling een jong katje tevoorschijn. Het katje begint prompt tot de kerels te spreken.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 344, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
22 maart 1968
Naam Overig in Tekst
Alle de Haan 
Alle de Haan 
Naam Locatie in Tekst
Jachtfjild
Jachtfjild
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21