Hoofdtekst
54.
Mien vader die ging met een stuk of vijf zes Diemse völ smele sni'je. En toe ware ze ien een wei, mao dat moch niet van den boer. En toe moezze ze wachte, want zi'j konnen ok niet zien, tot 't lich was. Mao toe was den olden Prul die was ter bi'j en die zeit: "Jonges, wille gillie mien Henske is zien?" Toe zeie ze: "Och gek, olde keal, dat könt gi'j toch niet". En hi'j liet 'm roepe en toe kwam e bi'j 'm. En toe lei de Prul de hand op 'm en zei: "Zo, Henske, bu gi'j der?" "Now hemme gillie 'm wel gezien. Now lao'k 'm truggaon". Ien die tied was 't nog hatstikke duuster en toe ging de Prul aan 't smele sni'je. Toe zei e: "Jonges, doen gillie dat niet?" Toe zeie ze: "Wi'j könne niet zien, wi'j motte wachte tot 't lich is". Mor hi'j ging sni'je en had zo een paar zakke vol smele. Toe ging e de weer ligge en zei: "Jonges, ik het de boel vol en ik gaoi nor huus". Mao mien vader met tie Diemse die gingen op een draf lope, want die ware bang geworre, umdat e Henske liet zien. En toe zun ze nor huus toe gegaon met niks bi'j zich.
Mien vader die ging met een stuk of vijf zes Diemse völ smele sni'je. En toe ware ze ien een wei, mao dat moch niet van den boer. En toe moezze ze wachte, want zi'j konnen ok niet zien, tot 't lich was. Mao toe was den olden Prul die was ter bi'j en die zeit: "Jonges, wille gillie mien Henske is zien?" Toe zeie ze: "Och gek, olde keal, dat könt gi'j toch niet". En hi'j liet 'm roepe en toe kwam e bi'j 'm. En toe lei de Prul de hand op 'm en zei: "Zo, Henske, bu gi'j der?" "Now hemme gillie 'm wel gezien. Now lao'k 'm truggaon". Ien die tied was 't nog hatstikke duuster en toe ging de Prul aan 't smele sni'je. Toe zei e: "Jonges, doen gillie dat niet?" Toe zeie ze: "Wi'j könne niet zien, wi'j motte wachte tot 't lich is". Mor hi'j ging sni'je en had zo een paar zakke vol smele. Toe ging e de weer ligge en zei: "Jonges, ik het de boel vol en ik gaoi nor huus". Mao mien vader met tie Diemse die gingen op een draf lope, want die ware bang geworre, umdat e Henske liet zien. En toe zun ze nor huus toe gegaon met niks bi'j zich.
Beschrijving
Een aantal mannen gaan 's nachts, in het weiland van een boer, grasstengels snijden. Ze zien door de duisternis niets en wachten tot het wat lichter wordt. Een van de mannen laat de anderen de duivel zien en laat hem daarna ook weer verdwijnen. Dan gaat hij, terwijl de rest nog niets kan zien, de grasstengels verzamelen. Als hij twee zakken vol heeft gaat hij naar huis. De andere mannen vluchten voor hem, omdat hij de duivel heeft laten zien.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.53.
Naam Overig in Tekst
Henske [Hansje = de duivel]   
[Dorus Prul]   
Naam Locatie in Tekst
Didam   
Prul   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20
