Hoofdtekst
59.
Mien moeder vetelde dat ze vroeger met eur zuster aan 't holt sprokkele was gewes ien de Wèèlse
hei. Daor is een Van Laak begraven met zien hond. Die het te met genommen ien 't graf. Daor is
een Van Laak begrave met zien hond. Die het te met genommen ien 't graf. Daor hemme ze een bank staon. Toe zei de zuster van mien moeder: "Kiek is, daor zit Van Laak met de hond en 't geweer bi'j zich". "Hoe kan dat dan?" vroeg mien moeder.
"Ik ziej um toch niet". "Jaowel", zei ze, "dat ziej ik wel". Zi'j zag 't eerder dan mien moeder.
Mien moeder vetelde dat ze vroeger met eur zuster aan 't holt sprokkele was gewes ien de Wèèlse
hei. Daor is een Van Laak begraven met zien hond. Die het te met genommen ien 't graf. Daor is
een Van Laak begrave met zien hond. Die het te met genommen ien 't graf. Daor hemme ze een bank staon. Toe zei de zuster van mien moeder: "Kiek is, daor zit Van Laak met de hond en 't geweer bi'j zich". "Hoe kan dat dan?" vroeg mien moeder.
"Ik ziej um toch niet". "Jaowel", zei ze, "dat ziej ik wel". Zi'j zag 't eerder dan mien moeder.
Beschrijving
Twee zussen zijn hout aan het sprokkelen als ze in de buurt van een graf komen. Daar ligt een man begraven, die zijn hond mee heeft laten begraven. De ene zus ziet op een bankje de man met zijn hond zitten.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.55.
Naam Overig in Tekst
Van Laak 
Van Laak 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20