Hoofdtekst
72.
't Was vrogger een almachtig slechte tied. En toe harre wi'j samen afgesproaken um een botteram te gaon vediene. En wat moezze wi'j toe van armoed en ellende? Wi'j zeie: "Wi'j gaon smele sni'je". De zakke bi'j mekaar gezoch. Met zon heel stelletje bi'j mekaar trokke wi'j deruut. Toe kwamme wi'j snachs vedwaald bi'j een boer ien een stuk weiland. Ja. En wi'j begonne te sni'je en te sni'je; en wi'j harre de halve zakke, die hawwe vol. En wat wil de now gebeure? Wi'j kieken op zied, wao, en goddomenaan de kump een groot ding op ons af rolle, met grote ogen ien de kop. 't Was een soort weerwolf. Dat ding begon te brulle en te keffe en te mieren op ons aan. Wi'j hemme de zakke met de smele weggegoaid en wi'j zun zonder zakke en zonder smele opgehoepeld op huus aan. Mor 't moaiste kwam nog. Toe ware wi'j daor ien zon grote binneweg en toe hemme ze een paar man van ons een opdonder gegeve. De klompe die wi'j aanharre die vloagen aan splinters aan de vuut, dawwe niet wiste waor we op aan moezze of waor we 't zuke moezze. Eindelijk en 't laats kwamme wi'j dan toch weer zo wied dawwe 't volle vestand weer terugkrege. Wi'j ware besodemieterd op grote schaal; örges opgelope wat onminselijk was, wat gewoon dierlijk was. En toe buwwe nao huus toe gegaon. Den anderen dag toe zatte wi'j nog bi'j mekaar te peinze zonder brood, of één of ander. De was an gin vijf cente te komme; ok nog an gin ene cent.
't Was vrogger een almachtig slechte tied. En toe harre wi'j samen afgesproaken um een botteram te gaon vediene. En wat moezze wi'j toe van armoed en ellende? Wi'j zeie: "Wi'j gaon smele sni'je". De zakke bi'j mekaar gezoch. Met zon heel stelletje bi'j mekaar trokke wi'j deruut. Toe kwamme wi'j snachs vedwaald bi'j een boer ien een stuk weiland. Ja. En wi'j begonne te sni'je en te sni'je; en wi'j harre de halve zakke, die hawwe vol. En wat wil de now gebeure? Wi'j kieken op zied, wao, en goddomenaan de kump een groot ding op ons af rolle, met grote ogen ien de kop. 't Was een soort weerwolf. Dat ding begon te brulle en te keffe en te mieren op ons aan. Wi'j hemme de zakke met de smele weggegoaid en wi'j zun zonder zakke en zonder smele opgehoepeld op huus aan. Mor 't moaiste kwam nog. Toe ware wi'j daor ien zon grote binneweg en toe hemme ze een paar man van ons een opdonder gegeve. De klompe die wi'j aanharre die vloagen aan splinters aan de vuut, dawwe niet wiste waor we op aan moezze of waor we 't zuke moezze. Eindelijk en 't laats kwamme wi'j dan toch weer zo wied dawwe 't volle vestand weer terugkrege. Wi'j ware besodemieterd op grote schaal; örges opgelope wat onminselijk was, wat gewoon dierlijk was. En toe buwwe nao huus toe gegaon. Den anderen dag toe zatte wi'j nog bi'j mekaar te peinze zonder brood, of één of ander. De was an gin vijf cente te komme; ok nog an gin ene cent.
Beschrijving
Een groep mannen leidt armoede en besluit om grasstengels te gaan snijden om wat geld voor een boterham te verdienen. Als ze daar 's nachts mee bezig zijn, zien ze iets op hen afkomen, dat op een weerwolf lijkt. Ze laten hun zakken met grasstengels achter en gaan op de vlucht. Ze lopen zo hard dat de klompen, die ze dragen, onder hun voeten tot splinters vergaan.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.60.
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20