TINNEV096

83.
Mien groffader vetelle zi'j wazze een kier nèven een boom gekomme, die bastende vol kesse zat. Toe harre ze oaverleit um saoves met een stel nao dén boom te gaon en daor is een betje kesse te hale. 't Was saoves moai duuster gewes, hatstekke duuster. Ze ware de hen gegaon, mor harre gedoch wat zol de now gaonde zun. Ien den helen kesseboom hadde wel duzend lempkes ien gebrand. En ze harre gevuuld en gevuuld, mao ze harre gin ene kes könne kriege. Toe harre ze gezeid: "Wi'j motte mor weer nor huus gaon want de zitte de gin aan. Die lempkes dat deug ok niet. Ik het 't ter niet zeker met. Ik geleuf noait dat 't hier zuver is. Wet ie wawwe doen? Wi'j gaon den anderen dag is kieke. Wi'j wille toch wette of te now kesse aan zitten of niet. Den anderen dag ware ze de nève gekomme op helderlichte dag. Den eigesten boom had bastende vol kesse gezète.

Een paar mannen zien een boom, die helemaal vol kersen hangt. Ze spreken af om 's nachts naar de boom terug te gaan om wat kersen te plukken. Als ze dat doen, hangt de boom vol lampjes en krijgen ze geen kers te pakken. Ze vertrouwen het niet en gaan naar huis.
De volgende dag gaan ze kijken hoe het nu zit. Er is geen lampje te zien, maar de boom hangt wel weer vol met kersen.

Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.66.

2013-03-01 14:46:20