Hoofdtekst
102.
Aan de Julianalaan liep vrogger ook altied war. Daor was ter is een hen gegaon met een krujwage met een zak mèèl. Opens kon e'niet wiejer. "Ak nie meer kruijje kan, dan mok 'm ien godsnaam mao drage", harre gezeid.
Hij kon wel wiejer met 't meel op de nek. De krujwage liet e staon. Den anderen dag zei e: "Hak now mor gezeid, dak ien goedsnaam wiejer kruje kon. Dan was 't messchien wel gegaon". 't Is gebeurd aan den Uiversboom.
Aan de Julianalaan liep vrogger ook altied war. Daor was ter is een hen gegaon met een krujwage met een zak mèèl. Opens kon e'niet wiejer. "Ak nie meer kruijje kan, dan mok 'm ien godsnaam mao drage", harre gezeid.
Hij kon wel wiejer met 't meel op de nek. De krujwage liet e staon. Den anderen dag zei e: "Hak now mor gezeid, dak ien goedsnaam wiejer kruje kon. Dan was 't messchien wel gegaon". 't Is gebeurd aan den Uiversboom.
Beschrijving
Aan de Julianalaan liep een man met een kruiwagen en een zak meel. Opeens kon hij niet meer verder. De man zei: "Als ik niet meer kruien kan dan moet ik in godsnaam maar dragen." Zo liep hij verder met de zak meel op zijn nek. De kruiwagen liet hij staan. De volgende dag verzuchte hij: "Had ik nou maar gezegd dat ik in godsnaam verder kon kruien. Dat was dan misschien ook gelukt."
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.71.
Naam Overig in Tekst
Uiversboom 
Uiversboom 
Naam Locatie in Tekst
Julianalaan
Julianalaan
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20