Hoofdtekst
105.
t Is den olden Grarus oaverkomme. Dén zol snachs nao de pestoor zun gewes en den uut 't bed hemme geklop. Mao toe de pestoor bute kwam zag e niks. Hij hiel de Grarus oaver aan en was ter lillijk giftig oaver. Mao Grarus zei datte der helemaol niet gewes was. En de pestoor har um toch dudelijk geheurd. Mor een paar nachte later kwam 't net zo uut. Toe stong Grarus warkelijk aan de deur. En 't ging net zo at te pestoor veur die tied had geheurd.
t Is den olden Grarus oaverkomme. Dén zol snachs nao de pestoor zun gewes en den uut 't bed hemme geklop. Mao toe de pestoor bute kwam zag e niks. Hij hiel de Grarus oaver aan en was ter lillijk giftig oaver. Mao Grarus zei datte der helemaol niet gewes was. En de pestoor har um toch dudelijk geheurd. Mor een paar nachte later kwam 't net zo uut. Toe stong Grarus warkelijk aan de deur. En 't ging net zo at te pestoor veur die tied had geheurd.
Beschrijving
Een pastoor hoort kloppen aan zijn deur, maar er staat niemand. Het blijkt een voorteken te zijn geweest, want als er later weer geklopt wordt, staat de bewuste persoon er echt.
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.72.
Naam Overig in Tekst
Grarus 
Grarus 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20