Hoofdtekst
307.
De veerbaas van 't Aatse veer vetelle mien dat ter umstreeks 1890 ien een boerderi'j aan de Riendiek een duvel zat ien de gedaonte van een hond.
Oavedag zat e ien de hanebalken van de boerderi'j, mor ad 't donker wier kwam e nor onder en deej vremde dinge. Soms miek e gekke bokkespronge, en op een andere kier lei e röstig onder de taovel. Iedereen was ter van oavetuug dat 't geen gewone hond was, mao dat te duvel der achter zat. Daorum wier raod gevraog aan de paoters uut Babberik.
Op een kier toe de veerbaas met te roeiboot aan de Babberikse kant van de Olde Rien lei, zag e twee paoters aankomme, die graag oavegezet wolle worre. Zi'j mozzen wat ien Harwe halen en wolle bi'j trugkoms graag de pont hemme ienplaats van 't roeibootje. Want wat ze gingen hale was arg zwaor. Toe ginge die paoters nao de boerderi'j waor den duvel huusde. De veerbaas kek ze nao.
De hond zat weer ien de hanebalke boave de dèèl. De paoters tekenen op te dèèl op te grond een kring met een kruus ter ien. De hond wier onröstig. De paoters riepen 'm nor onder. Bibberend deej e dat. De paoters greppen 'm. Toe ze 'm vas harre, wier e kleiner en kleiner; zo klein dat e ien een striekswèvelsdeuske kon. Daor stoppen de paoters 'm ien. Daornao ginge ze nao de pont waor de veerbaas ni'jsgierig wachtte. Toe de paoters op te pont stappe, zakke de pont nao die kant diep weg en staok 't andere end hoog boaven 't water uut. De veerbaas zetten eur daorum midden op en toe vetrokke ze nao de oavekant. Met völ moeite lukken 't um de pont oaver te trekke. 't Water stong op de vloer, zo zwaor waog 't deuske.
Ien Babberik begroeven de paoters den boze gees ien den hof van 't klooster. Ien 't eigeste gat stoppe ze ook een emmer en een köpke, allebei zonder boajem. De gees zol dan altied wark hemme en niet weerum komme.
De veerbaas van 't Aatse veer vetelle mien dat ter umstreeks 1890 ien een boerderi'j aan de Riendiek een duvel zat ien de gedaonte van een hond.
Oavedag zat e ien de hanebalken van de boerderi'j, mor ad 't donker wier kwam e nor onder en deej vremde dinge. Soms miek e gekke bokkespronge, en op een andere kier lei e röstig onder de taovel. Iedereen was ter van oavetuug dat 't geen gewone hond was, mao dat te duvel der achter zat. Daorum wier raod gevraog aan de paoters uut Babberik.
Op een kier toe de veerbaas met te roeiboot aan de Babberikse kant van de Olde Rien lei, zag e twee paoters aankomme, die graag oavegezet wolle worre. Zi'j mozzen wat ien Harwe halen en wolle bi'j trugkoms graag de pont hemme ienplaats van 't roeibootje. Want wat ze gingen hale was arg zwaor. Toe ginge die paoters nao de boerderi'j waor den duvel huusde. De veerbaas kek ze nao.
De hond zat weer ien de hanebalke boave de dèèl. De paoters tekenen op te dèèl op te grond een kring met een kruus ter ien. De hond wier onröstig. De paoters riepen 'm nor onder. Bibberend deej e dat. De paoters greppen 'm. Toe ze 'm vas harre, wier e kleiner en kleiner; zo klein dat e ien een striekswèvelsdeuske kon. Daor stoppen de paoters 'm ien. Daornao ginge ze nao de pont waor de veerbaas ni'jsgierig wachtte. Toe de paoters op te pont stappe, zakke de pont nao die kant diep weg en staok 't andere end hoog boaven 't water uut. De veerbaas zetten eur daorum midden op en toe vetrokke ze nao de oavekant. Met völ moeite lukken 't um de pont oaver te trekke. 't Water stong op de vloer, zo zwaor waog 't deuske.
Ien Babberik begroeven de paoters den boze gees ien den hof van 't klooster. Ien 't eigeste gat stoppe ze ook een emmer en een köpke, allebei zonder boajem. De gees zol dan altied wark hemme en niet weerum komme.
Onderwerp
SINSAG 0334 - Spuktier vom Priester gebannt.
SINSAG 0334 - Spuktier vom Priester gebannt.
Beschrijving
Op een boerderij was een duivel in de gedaante van een hond. Hij maakte gekke sprongen en liep op de balken. De paters uit Babberik werden geroepen. Twee paterw komen, tekenen een cirkel op de grond met een kruis erin en roepen de hond, grijpen hem en de hond wordt alsmaar kleiner tot hij in een lucifersdoosje past, waarmee za weggaan via de veerpont en te Babberik begraven in de kloosterhof samen met een kopje en een emmer zonder bodem, om voor altijd werk te hebben,
Bron
Vertellers uit de Liemers samengesteld door A. Tinneveld, Wassenaar 1976, p.255.
Commentaar
Spuktier vom Priester gebannt.
Naam Overig in Tekst
Aatse veer (Aerdtse veer)
Aatse veer (Aerdtse veer)
Naam Locatie in Tekst
Babberich
Babberich
Rijndijk
Rijndijk
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20