CJ035702

Willem Sjutsjes fortelde: ik wie ûnder tsjinst. Ik wie oppasser fan 'e kaptein. Ik koe de kaptein syn frou wol en syn dochter koe 'k ek goed.
Ik wie krekt oan 't swemmen yn 't kanael. Ik hie hielendal neat oan. Doe seach ik dat de dochter en de frou fan 'e kaptein der oan kommen.
It wie my to kâld yn 't wetter en ik koe 't dêr net langer úthâlde. Ik gong der út, mar hoe moest ik dit ha?
Doe gong ik oan 'e kant stean en hâldde my ûnbiweeglik mei de hannen by my del.
Dêr kommen de beide dames al oan.
"Hwat is dit, moeke?" frege de dochter.
"Dat is in standbeeld", sei de mem.
Doe wiisde de dochter op 'e mûle en sy sei: "Hwat is dat?"
"Dat is in gleuf," sei de mem, "dêr kin men in dûbeltsje ta'n yndwaen."
Doe wiisde se op 'e ûnderein. "Dan komt der in ein woarst út", sei se.

Een oppasser van een kapitein is aan het naaktzwemmen, als hij plotseling de echtgenote en de dochter van de kapitein ziet naderen. Als de oppasser doet of hij een standbeeld is, zegt de echtgenote van de kapitein tegen haar dochter dat als je in de gleuf - de mond - van het 'beeld' een dubbeltje doet, er aan de onderkant een worst uitkomt.

Collectie Jaarsma, verslag 357, verhaal 2 (archief MI)

1 april 1968

Willem Sjutsjes    Willem Sjutsjes   

2013-03-01 14:46:21