Hoofdtekst
Jehannes van der Zee fan Sumarreheide wie arbeider by in greate boer. Om dêr to kommen moest er de Harsteloane del. Hy moest twa stikken lân fan Piter Jelkes del. Oan it dwarsweike dêr by lâns stie in ikebeam.
Hy wie rûch yn 't praet.
Op in moarn doe't er wer nei de boer ta soe, doe seach er hwat, dat folge him. Doe't er by de boer kom, doe is er dêr noch tsjin 'e hynstebalken oansmiten woarn.
Hy wie sa tramtearre dat hy hat wikenlang thús op bêd lein.
Letter wied er arbeider by Sjoerd Bonnes Algra. Dêr wie der foar oan 't heide oanmeitsjen. Doe wied er al âlder. Hy wenne njonken dy heide.
Dêr haw ik us mei him praet. Ik sei tsjin him:
"Hoe siet dat nou eins mei dy smiterij?"
Hy sei, dêr wie neat fan oan. Hy sei: "Ik kom dêr lâns. 't Wie moai stjerhelder waer. Ik roan midden op it sydloantsje. 'k Wie oan 'e ikebeam ta. Doe stie dêr in man by dy ikebeam.
Ik sei: - Goeije morgen -
Mar hy sei neat.
Ik sei noch us: - Goeije morgen -
Hy sei neat.
Ik sei: - Kinstû duvel net prate of wolst net prate? -
En sa't ik it sein hie stie er ek by my op 'e wei. Hy stie flak njonken my mei egen yn 'e holle as koallen fjûr. Hy stapte deun njonken my lâns oan 'e hoek ta. Doe moest ik links ôf nei Sumar. Dy keardel sloech rjochts ôf, de rjochting fan Eastemar yn."
Hy wie rûch yn 't praet.
Op in moarn doe't er wer nei de boer ta soe, doe seach er hwat, dat folge him. Doe't er by de boer kom, doe is er dêr noch tsjin 'e hynstebalken oansmiten woarn.
Hy wie sa tramtearre dat hy hat wikenlang thús op bêd lein.
Letter wied er arbeider by Sjoerd Bonnes Algra. Dêr wie der foar oan 't heide oanmeitsjen. Doe wied er al âlder. Hy wenne njonken dy heide.
Dêr haw ik us mei him praet. Ik sei tsjin him:
"Hoe siet dat nou eins mei dy smiterij?"
Hy sei, dêr wie neat fan oan. Hy sei: "Ik kom dêr lâns. 't Wie moai stjerhelder waer. Ik roan midden op it sydloantsje. 'k Wie oan 'e ikebeam ta. Doe stie dêr in man by dy ikebeam.
Ik sei: - Goeije morgen -
Mar hy sei neat.
Ik sei noch us: - Goeije morgen -
Hy sei neat.
Ik sei: - Kinstû duvel net prate of wolst net prate? -
En sa't ik it sein hie stie er ek by my op 'e wei. Hy stie flak njonken my mei egen yn 'e holle as koallen fjûr. Hy stapte deun njonken my lâns oan 'e hoek ta. Doe moest ik links ôf nei Sumar. Dy keardel sloech rjochts ôf, de rjochting fan Eastemar yn."
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een boerenarbeider die erg grof in de mond is wordt ruw tegen een balk gesmeten. Later treft hij een man bij een eikenboom. Hij groet de man tot twee keer toe vriendelijk, maar krijgt geen antwoord. Als hij de man 'kan je voor de duivel niet praten of wil je niet?' toebijt, staat de man plotseling voor hem met ogen als vuur. De man verdwijnt weer.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 366, verhaal 13 (archief MI)
Commentaar
8 maart 1968
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter) en SINSAG 0542 Von unsichtbaren Händen aufgenommen
Naam Overig in Tekst
Jehannes van der Zee   
Piter Jelkes   
Sjoerd Bonnes Algra   
Naam Locatie in Tekst
Sumarreheide   
Harsteloane   
Sumar   
Eastermar   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
