Hoofdtekst
De soan fan Imke de Jong koe ek gûchelje. Hy koe tige min mei de korporael Brulma oer de wei.
Op in kear skepte Brulma snert yn. De panne, dêr't de earten yn sieten, wie sa slop as in flarde. 't Wie papier. De earten tûmelen der út en de korporael krige se allegear yn 'e broek. Dat wie it wurk fan Imke syn soan.
Op in kear skepte Brulma snert yn. De panne, dêr't de earten yn sieten, wie sa slop as in flarde. 't Wie papier. De earten tûmelen der út en de korporael krige se allegear yn 'e broek. Dat wie it wurk fan Imke syn soan.
Beschrijving
De zoon van tovenaar Imke de Jong kan goochelen. Hij neemt een gehate korporaal te pakken: een papieren pan met ertwensoep begeeft het op de broek van de korporaal.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 370, verhaal 25 (archief MI)
Commentaar
30 april 1968
Naam Overig in Tekst
Imke de Jong 
Imke de Jong 
Brulma
Brulma
Imke
Imke
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21