Hoofdtekst
By pake en beppe to Jistrum hat us in man west, dy moest stelle. 't Wie in sekere Japik Ingberts.
Sy wosken by pake en dy in koperen earnamer.
Japik Ingberts kaem by harren. 't Wie in aerdige keardel. 't Wie al hast tsjuster en 't ljocht hie op matten. De blinen moesten fan bûten ticht.
"Ik sil jimme blinen wol even ticht dwaen", sei Japik Ingberts. Mar pake fortroude it net. Dy gong him stil achternei. Doe't er bûten kaem, hie Japik Ingberts de earnamer al topakken hawn. Pake atrappearre him. "Ik màt it dwaen," hied er sein, "ik kin net oars."
Sy wosken by pake en dy in koperen earnamer.
Japik Ingberts kaem by harren. 't Wie in aerdige keardel. 't Wie al hast tsjuster en 't ljocht hie op matten. De blinen moesten fan bûten ticht.
"Ik sil jimme blinen wol even ticht dwaen", sei Japik Ingberts. Mar pake fortroude it net. Dy gong him stil achternei. Doe't er bûten kaem, hie Japik Ingberts de earnamer al topakken hawn. Pake atrappearre him. "Ik màt it dwaen," hied er sein, "ik kin net oars."
Beschrijving
Op een keer was Japik Ingberts bij mensen op bezoek. Hij zei wel even de blinden dicht te doen, maar dit was om te verbergen dat hij het koperen oorijzer had gepikt. De man had het door en confronteerde Japik ermee. Deze zei dat hij het moest doen, hij kon niet anders.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 391, verhaal 12
Commentaar
12 september 1967
Naam Overig in Tekst
Japik Ingberts 
Japik Ingberts 
Naam Locatie in Tekst
Jistrum
Jistrum
Eestrum
Eestrum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21