Hoofdtekst
Der wie us in doomny, dy moest gauris nei in oar plak ta to preekjen. Dan hâldde er meastal deselde preek. Sa hied er al trije kear preke oer de skoanmem fan Petrus, dy't mei koarts op bêd lei.
Op in kear stie er yn 'e tún. Dêr hearde hy de klok lieden.
"Wie mag daar gestorven zijn?" seit er. "Zeker niet een van mijn gemeente, dan had ik het wel geweten."
De túnman, dy't ek koetsier wie, sei: "Dat sil Simon syn skoanmem wol wêze. Dy leit ommers al trije wiken mei de koarts."
Op in kear stie er yn 'e tún. Dêr hearde hy de klok lieden.
"Wie mag daar gestorven zijn?" seit er. "Zeker niet een van mijn gemeente, dan had ik het wel geweten."
De túnman, dy't ek koetsier wie, sei: "Dat sil Simon syn skoanmem wol wêze. Dy leit ommers al trije wiken mei de koarts."
Onderwerp
VDK 1833B* - Petrus' schoonmoeder   
Beschrijving
Als de dominee in een andere gemeente preekte, had hij het altijd over de schoonmoeder van Petrus die met koorts in bed lag. Op een keer had hij drie weken achter elkaar ergens anders gepreekt. Toen hoorde de dominee een keer de klokken luiden en hij vroeg zich af wie er gestorven was. De koetsier zei dat dat de schoonmoeder van Simon wel zou wezen, die lag immers al drie weken met koorts in bed.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 393, verhaal 13
Commentaar
19 augustus 1969
Petrus' schoonmoeder
Naam Overig in Tekst
Simon Petrus   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
