Hoofdtekst
Der binne altyd baren op 't tsjerkhôf, fral moarns bitiid kin men dat sjen. Dan leeft it, it giet hinne en wer. De sluijers fan 'e minsken binne dan oer it hôf.
In hynder fret gjin gers fan in tsjerkhôf. In koe ek net, allinne as it gers ynkûle is.
In hynder fret gjin gers fan in tsjerkhôf. In koe ek net, allinne as it gers ynkûle is.
Beschrijving
Er zijn altijd golven op het kerkhof, vooral 's ochtends kan men dat goed zien. Dan leeft het, het gaat heen en weer. De sluiers van mensen hangen dan over het hof. Een paard graast nooit op een kerkhof.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 395, verhaal 10
Commentaar
10 mei 1968
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21