CJ040414

Ek in kear doe wie Reade Atse ek us wer yn Grins oan 't hurdriden. 't Wie al let en 't gong om priis en premy. Atse sette net bot ta, dat hy wie mar justjes foar. Mar de jury sei, it wie kamp, hwant sy woenen Atse de priis net ta ha. Doe moesten se wer. Mar doe die Atse even syn bêst. De tsjinpartij wie in trêddepart achter.
Reade Atse is noch mei syn heit op sé fordronken. Hy wie frij feint. Syn broer hat faek om him út west, as er net thús kom fan 't hurdriden. Dan lei er ûnder 'e snie. Hy joech him faek ûnder 'e snie del to sliepen.

Reade Atse was een schaatsrijder. Hij hield ervan om onder de sneeuw te slapen. Op een keer won hij op het nippertje een schaatswedstrijd, maar ze wilden hem niet de prijs geven. Hij en de tegenpartij moesten nog een stukje rijden. Toen deed hij even zijn best, en won hij met een grote voorsprong. Hij is later met zijn vader op zee verdronken.

Corpus Jaarsma, verslag 404, verhaal 14

16 mei 1968

Reade Atse    Reade Atse   

Atse de Groot    Atse de Groot   

Grins    Grins   

Groningen    Groningen   

2013-03-01 14:46:21