Hoofdtekst
Op 'e Grinzer klaei to Usquert wie in spoekskuorre. Der wie in plak yn dy skuorre, dêr koe net ien sliepe. De boer warskôge dêr foar. "Gean dêr net lizzen", sei er. Mar der wienen guon, dy woenen 't net leauwe. Dy gongen dêr lizzen to sliepen. Mar yn 'e nacht woarden se dêr weismiten. Der wie in frommes by, dy is fan binaudens it lân ynflein.
Earst ieten se it jouniten op. Alles klear - de lampe opstutsen. Mar 'poef' sei de lampe - út. Dat gong sa fiif kear. De boer hie 't al sein. Alles hwat yn dat diel fan 'e skuorre wie, dêr gong it mis mei.
Earst ieten se it jouniten op. Alles klear - de lampe opstutsen. Mar 'poef' sei de lampe - út. Dat gong sa fiif kear. De boer hie 't al sein. Alles hwat yn dat diel fan 'e skuorre wie, dêr gong it mis mei.
Beschrijving
Een boerenschuur was gedeeltelijk betoverd. Daar kon men niet slapen, en de lamp ging er elke keer weer uit.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 409, verhaal 5
Commentaar
november 1960
Naam Overig in Tekst
Grinzer Klaei   
Naam Locatie in Tekst
Groningen   
Usquert   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
