Hoofdtekst
Man en wiif wienen by de boer to iten. Doe sei dat wiif tsjin har man: "Tink der om, hear, mast safolle net ite. Hwant ik skamje my foar de minsken." De man sei: "Dû hast maklik praten. As ik ien kear oan 'e gong bin, wyt ik net fan ophâlden."
Dan sil ik dy wol op 'e foet traepje, ûnder 'e tafel troch", sei 't wiif.
Doe hie dy man krekt twa ierpels op, doe wie der in dikke houn ûnder 'e tafel, dy trape him op 'e foet. Doe lei dy man fuort de foarke del.
Doe seinen de lju: "Hwat nou, sille jo neat mear ha?"
"Né," sei er, "ik mei gjin mear."
Doe't de man en 't wiif nei hûs ta gongen, sei er: "Nou bin ik net heal sêd woarn. Hwerom trapestû my sa gau op 'e foet?"
"Dat haw ik net dien," sei 't wiif, "it wie de houn, dy't dy op 'e foet trape hat."
Doe't se thús wienen, sei se: "Wacht even, ik sil dy gau hwat ierpels opwaermje."
Hy lei al op bêd en wie yn 'e sliep fallen. Doe't hja de ierpels opwaerme hie, kom se mei de panne by 't bêd. 't Wie skimerich yn 'e keamer. De man lei neaken en hja seach net dat se de panne by de bleate kont hâldde ynpleats fan by 't gesicht. Doe blaesde er ôf.
"Hoechst net to blazen," sei se, "'t is net hyt."
Dan sil ik dy wol op 'e foet traepje, ûnder 'e tafel troch", sei 't wiif.
Doe hie dy man krekt twa ierpels op, doe wie der in dikke houn ûnder 'e tafel, dy trape him op 'e foet. Doe lei dy man fuort de foarke del.
Doe seinen de lju: "Hwat nou, sille jo neat mear ha?"
"Né," sei er, "ik mei gjin mear."
Doe't de man en 't wiif nei hûs ta gongen, sei er: "Nou bin ik net heal sêd woarn. Hwerom trapestû my sa gau op 'e foet?"
"Dat haw ik net dien," sei 't wiif, "it wie de houn, dy't dy op 'e foet trape hat."
Doe't se thús wienen, sei se: "Wacht even, ik sil dy gau hwat ierpels opwaermje."
Hy lei al op bêd en wie yn 'e sliep fallen. Doe't hja de ierpels opwaerme hie, kom se mei de panne by 't bêd. 't Wie skimerich yn 'e keamer. De man lei neaken en hja seach net dat se de panne by de bleate kont hâldde ynpleats fan by 't gesicht. Doe blaesde er ôf.
"Hoechst net to blazen," sei se, "'t is net hyt."
Onderwerp
AT 1691 - "Don't Eat too Greedily." 
AT 1691 - "Don't Eat too Greedily." 
ATU 1691 - The Hungry Clergyman
ATU 1691 - The Hungry Clergyman
Beschrijving
Een man en een vrouw gingen eens eten bij een boer. De man at nogal veel, en wist vaak niet van ophouden. Daarom spraken ze af dat de vrouw de man onder de tafel zou schoppen als hij moest ophouden met eten. Na twee aardappels al voelde de man een schop en hij hield op met eten. Later vroeg hij zijn vrouw waarom hij al zo snel moest stoppen. Ze zei dat niet zij hem getrapt had, maar de hond. Ze maakte nog wat eten voor hem klaar, maar toen ze weer bij de bedstee kwam, was de man al in slaap gevallen. In het duister zag ze zijn blote kont voor zijn gezicht aan, en ze hield het bord erbij. Juist toen liet de man een wind en boos zei ze dat hij niet zo hoefde te blazen, want het was niet heet.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 434, verhaal 2
Commentaar
30 juni 1968
"Don't Eat too Greedily."
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21