Hoofdtekst
Hjir tichte by wenne in dikke boer, dy hie lytse Albert Scholte ris in wân op 'e hûd jown. Albert sei: "Dat ûnthâld ik salang ik leef."
De boer woarde âld. Nei jierren roannen Albert en de boer togearre ris oer de skeanpaden. Dêr pakte Albert him.
"Wytst wol, datstû my slein haste?" sei er. En hy smiet de boer yn 'e dobbe.
Doe kom der krekt in plysje oan. Albert sei gau tsjin 'e boer: "Jow my de hân, dan kin 'k jo helpe." Mar dat die de boer net.
De plysje sei: "Hwat is dit hjir?"
"Der leit in dronken keardel yn 'e dobbe," sei Albert, "dy wol der net út."
De oare deis kom de boer by de plysje. Mar hy hie net folle yn to bringen, hwant de plysje sei: "Dû woest der ommers net út. Ik wie der sels by."
De boer woarde âld. Nei jierren roannen Albert en de boer togearre ris oer de skeanpaden. Dêr pakte Albert him.
"Wytst wol, datstû my slein haste?" sei er. En hy smiet de boer yn 'e dobbe.
Doe kom der krekt in plysje oan. Albert sei gau tsjin 'e boer: "Jow my de hân, dan kin 'k jo helpe." Mar dat die de boer net.
De plysje sei: "Hwat is dit hjir?"
"Der leit in dronken keardel yn 'e dobbe," sei Albert, "dy wol der net út."
De oare deis kom de boer by de plysje. Mar hy hie net folle yn to bringen, hwant de plysje sei: "Dû woest der ommers net út. Ik wie der sels by."
Beschrijving
Als wraak voor een vroegere klap, duwde een man een oude boer in een meertje. Maar juist kwam er politie aan, en hij stak de oude een hand toe, om hem eruit te halen. De boer weigerde, en de ander zei tegen de agenten dat die dronken man niet uit het water wilde komen. De volgende dag wilde de boer klagen bij de politie, maar deze zeiden hem dat ze zelf gezien hadden dat hij er niet uit wilde komen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 435, verhaal 9
Commentaar
7 juli 1968
Naam Overig in Tekst
Albert Scholte 
Albert Scholte 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21