Hoofdtekst
Op 'e souder stie in âld kast en noch hwat oare âlde meubels. Dêr woarde op in nacht ynomrammele.
Yn dat hûs wennen in man en in frou togearre.
"Hearst it wol?" sei de frou. Hja wie syn muoike.
"Jawol", sei er.
't Rammeljen hâldde tiden oan, der kom gjin ein oan.
Op 't lêst sei er: "Matte wy der net ôf?"
Hja gongen der ôf.
Beide gongen se by de leider op nei de souder ta.
It rammele al mar troch.
It minske hie 't nachtpitsje yn 'e hân.
"Muoike mat mar fóár gean", hied er sein.
Mar muoike doarst net. En hy ek net. Doe binne se mar op bêd gong. Hwat it west hat is noait opheldere woarn. De oare moarns, doe't it ljocht wie, gongen hja der hinne om to sjen. Mar doe wie 't oer. Letter hat it der noait wer west.
Yn dat hûs wennen in man en in frou togearre.
"Hearst it wol?" sei de frou. Hja wie syn muoike.
"Jawol", sei er.
't Rammeljen hâldde tiden oan, der kom gjin ein oan.
Op 't lêst sei er: "Matte wy der net ôf?"
Hja gongen der ôf.
Beide gongen se by de leider op nei de souder ta.
It rammele al mar troch.
It minske hie 't nachtpitsje yn 'e hân.
"Muoike mat mar fóár gean", hied er sein.
Mar muoike doarst net. En hy ek net. Doe binne se mar op bêd gong. Hwat it west hat is noait opheldere woarn. De oare moarns, doe't it ljocht wie, gongen hja der hinne om to sjen. Mar doe wie 't oer. Letter hat it der noait wer west.
Beschrijving
Een man en een vrouw woonden samen in een huis. Ze hoorden op een nacht iets op zolder, maar durfden beiden niet te kijken. Toen zijn ze maar weer terug naar bed gegaan. De volgende dag was er niets meer te zien.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 437, verhaal 8
Commentaar
18 juli 1968
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21